ស្ថិតនៅលើខ្សែស្របទី ១៧ ដែលធ្លាប់ជាខ្សែបន្ទាត់យោធាជាបណ្តោះអាសន្ន ដែលបែងចែកភាគខាងជើង និងភាគខាងត្បូង អស់រយៈពេល ២១ ឆ្នាំ ស្របតាមកិច្ចព្រមព្រៀងទីក្រុងហ្សឺណែវឆ្នាំ ១៩៥៤ បរិវេណតំបន់កែរ៍ដំណែលប្រវត្តិសាស្ត្រហៀនលឿង - បេនហៃ មិនត្រឹមតែជាសាក្សីនៃសម័យកាលដ៏លំបាក និងការលះបង់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជានិមិត្តរូបដ៏ភ្លឺស្វាងនៃផែនមហាសាមគ្គីភាព និងសេចក្តីប្រាថ្នាចង់បានសន្តិភាពរបស់ប្រជាជាតិវៀតណាមទៀតផង។ (រូបថត៖ Vna)
“ការប្រយុទ្ធគ្នាដោយឧបករណ៍បំពងសម្លេង” និង "ការប្រយុទ្ធគ្នាដោយទង់ជាតិ" នៅខ្សែបន្ទាត់នេះ បានបង្ហាញពីឆន្ទៈមោះមុត និងជំនឿជាក់ដ៏រឹងមាំរបស់កងទ័ពនិងប្រជាជនភាគខាងជើងចំពោះភាគខាងត្បូង។ រូបថត៖ baotanglichsu.vn
ការប្រយុទ្ធដោយពណ៌ថ្នាំលាបលើតួស្ពាន៖ អាជ្ញាធរភាគខាងត្បូងចាស់ លាបពណ៌ខៀវ ខណៈដែលភាគខាងជើងលាបពណ៌លឿង ប៉ុន្តែបេះដូងរបស់ប្រជាជនវៀតណាមនៅត្រើយទាំងសងខាង ជានិច្ចកាលមានចង្វាក់តែមួយ ឆ្ពោះទៅរកការបង្រួបបង្រួមប្រទេសជាតិ។
សម្លឹងមើលពីស្ពានហៀនលឿងទៅច្រាំងខាងត្បូង។ ស្ពានប្រវត្តិសាស្ត្រនេះត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយអាណានិគមនិយមបារាំងក្នុងឆ្នាំ ១៩៥២ និងត្រូវបានបំផ្លាញដោយគ្រាប់បែកអាមេរិកក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៧។ នៅឆ្នាំ ២០០២ ស្ពាននេះត្រូវបានជួសជុលនិងបើកសម្ពោធនៅថ្ងៃទី ១៨ ខែឧសភា ឆ្នាំ ២០០៣។
វិមាន "សេចក្តីប្រាថ្នាបង្រួបបង្រួម" នៅលើច្រាំងខាងត្បូងនៃទន្លេបេនហៃ - រូបភាពរបស់អ្នកម្តាយ និងកូនដែលសម្លឹងមើលទៅទិសខាងជើង បានពណ៌នាអំពីការឈឺចាប់នៃការបែកបាក់ និងជំនឿលើថ្ងៃមួយដែលប្រទេសជាតិត្រូវបានបង្រួបបង្រួមឡើងវិញ។
ស្ពានហៀនលឿង និងចុងខាងជើងនៃស្ពានមើលពីចុងខាងត្បូង។
ពាក្យស្លោក "វៀតណាម សន្តិភាព ឯកភាព ឯករាជ្យ ប្រជាធិបតេយ្យ និងវិបុលភាពជារៀងរហូត" មិនគ្រាន់តែជាពាក្យស្លោកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជាពាក្យសម្បថដ៏មុតមាំ និងជាសេចក្តីប្រាថ្នារបស់ប្រជាជាតិទាំងមូល អស់រយៈពេល ២១ ឆ្នាំនៃការបែកបាក់ទៀតផង។
បង្គោលទង់ជាតិហៀនលឿង ជាមួយទង់ជាតិពណ៌ក្រហម ផ្កាយមាស ទំហំ ១០៨ ម៉ែត្រការ៉េ កំពុងបក់រវីកៗ ជានិមិត្តរូបនៃអធិប្បតេយ្យភាព និងកម្លាំងរស់របស់ប្រជាជាតិវៀតណាម។
គំនូរសេរ៉ាមិចនៅគល់បង្គោលទង់ជាតិ ហៀនលឿង បានពណ៌នាអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រ និងសេចក្តីប្រាថ្នារបស់ហៀនលឿង។
ផ្ទះតាំងពិព័រណ៍វត្ថុបុរាណប្រវត្តិសាស្ត្រហៀនលឿង - ជាកន្លែងដែលរក្សាវត្ថុបុរាណដ៏មានតម្លៃ ពីសម័យកាលនៃ "ឈាម និងផ្កា" នៅខេត្តក្វាងទ្រី។
ភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិមកទស្សនា និងស្វែងយល់អំពីប្រវត្តិសាស្ត្រនៅស្ពានហៀនលឿង - ឥឡូវនេះជាគោលដៅសម្រាប់ការអប់រំសន្តិភាពសម្រាប់មិត្តភក្តិជុំវិញពិភពលោក។
រូបថត៖ Vinh Thong/VOV-ភាគកណ្តាល
មនុស្សម្នាតែងតែនិយាយថា ហៀនលឿង គឺជាស្ពានវែងបំផុតនៅលើពិភពលោក។ ពីព្រោះ ដើម្បីឆ្លងកាត់ទន្លេដែលមានប្រវែងតិចជាង ២០០ ម៉ែត្រនេះ ប្រជាជាតិវៀតណាមត្រូវចំណាយពេល ២១ ឆ្នាំ ជាមួយនឹងបំណងប្រាថ្នាដ៏ខ្លាំងក្លាសម្រាប់ការបង្រួបបង្រួមប្រទេសជាតិ។
រូបរាងថ្មីនៃកែរ៍ដំណែលជាតិពិសេស ហៀនលឿង - បេនហៃ បន្ទាប់ពីការជួសជុលដ៏ធំបំផុតក្នុងរយៈពេល ២០ ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ត្រៀមខ្លួនស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរក្នុងឱកាសខួបលើក៥១ឆ្នាំ ទិវាបង្រួបបង្រួមប្រទេសជាតិ (៣០ មេសា ១៩៧៥ - ៣០ មេសា ២០២៦) ។ (៣០ មេសា ១៩៧៥ - ៣០ មេសា ២០២៦) ។
សញ្ញាសម្គាល់នៃខ្សែស្របទី ១៧
ទីតាំង៖ តាមបណ្តោយទន្លេបេនហៃ (ខេត្តក្វាងទ្រី) នៅខ្សែស្របទី ១៧ នៃរយៈទទឹងខាងជើង។
ប្រវត្តិសាស្ត្រ៖ យោងតាមកិច្ចព្រមព្រៀងទីក្រុងហ្សឺណែវឆ្នាំ ១៩៥៤ នេះត្រូវបានជ្រើសរើសជាខ្សែព្រំដែនយោធាបណ្តោះអាសន្ន ដើម្បីបែងចែកកម្លាំងរវាង សាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យវៀតណាម និងអាណានិគមនិយមបារាំង។
បេសកកម្ម៖ ទោះបីជានេះ គ្រាន់តែជាព្រំដែន "បណ្តោះអាសន្ន" ក៏ដោយ ខ្សែស្របទី ១៧ បានបែងចែកវៀតណាមខាងជើង និងខាងត្បូងអស់រយៈពេល ២១ ឆ្នាំ (១៩៥៤ - ១៩៧៥)។
និមិត្តសញ្ញា៖ ជាមួយនឹងជ័យជម្នះដ៏មហិមានៅថ្ងៃទី ៣០ ខែមេសា ឆ្នាំ ១៩៧៥ ខ្សែព្រំដែននេះត្រូវបានលុបចោលជាផ្លូវការ។ សព្វថ្ងៃនេះ ទន្លេហៀនលឿង-បេនហៃ បានក្លាយជាកែរ៍ដំណែលជាតិពិសេសមួ ជានិមិត្តរូបនៃសេចក្តីប្រាថ្នាសន្តិភាពនិង បូរណភាពទឹកដីរបស់ប្រជាជាតិវៀតណាម៕
