ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដើម្បីសម្រេចបានគោលដៅនេះ តម្រូវការមិនត្រឹមតែជាទំហំនៃកំណើនប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាគុណភាព និរន្តរភាព និងប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ធនធានអភិវឌ្ឍន៍ទៀតផង។
ក្នុងដំណើរការពិចារណាលើផែនការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចសង្គមសម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៧ នៅសម័យប្រជុំលើកទី ២ រដ្ឋសភានីតិកាលទី ១៦ សមាជិកសភាបានយកចិត្តទុកដាក់ជាពិសេសចំពោះលក្ខខណ្ឌដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលដៅកំណើន ចាប់ពីការកៀរគរធនធាន ការដោះស្រាយចំណុចកកស្ទះក្នុងស្ថាប័ន រហូតដល់ការបង្កើតកម្លាំងចលករថ្មី និងការលើកកំពស់ប្រសិទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត។
ការធានាធនធាននិងដោះស្រាយចំណុចកកស្ទះ
ដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលដៅកំណើនពី ១០% ឡើងទៅក្នុងឆ្នាំ ២០២៧ បញ្ហានៃការកៀរគរដើមទុនវិនិយោគគឺជាបញ្ហាមួយដែលលោក Tran Hoang Ngan សមាជិកសភានៃទីក្រុងហូជីមិញយកចិត្តទុកដាក់។ យោងតាមលោក តម្រូវការមិនត្រឹមតែជាការកំណត់ដើមទុនសរុបដែលត្រូវការប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងត្រូវបញ្ជាក់ឲ្យបានច្បាស់លាស់ពីសមត្ថភាពកៀរគរ និងរបៀបដើម្បីប្រែក្លាយអាទិភាពខាងស្ថាប័ន និងផែនការមេ ទៅជាធនធានសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍទៀតផង។
“ស្ថាប័ន និងផែនការមេគឺជាអាទិភាពដំបូងគេរបស់យើង។ ប៉ុន្តែបញ្ហាដើមទុនវិនិយោគនឹងជួយយើងដោះស្រាយបញ្ហាទាំងអស់នេះ។ ដូច្នេះតើបញ្ហាដើមទុនវិនិយោគជាអ្វី? យោងតាមផែនការដែលបានដាក់ចេញ យើងត្រូវតែកៀរគរថវិកាស្មើនឹង ៣៥-៤០% នៃ GDP។ ទំហំ GDP របស់វៀតណាមនៅឆ្នាំ ២០២៦ ត្រូវបានប៉ាន់ប្រមាណថា សម្រេចបានប្រមាណ ១៤,៦ លាន ពាន់លានដុង (ស្មើនឹងប្រមាណ ៥៦៤ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក)។ ដូច្នេះ យើងត្រូវការថវិកាប្រមាណ ២០១-២០៨ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក។ បច្ចុប្បន្ន យើងមានថវិកា ប្រមាណ ១២០ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក ដូច្នេះយើងត្រូវការថវិកាបន្ថែម ប្រមាណ ៨៥ ដល់ ៩៣ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក នៅក្នុងត្រីមាសទីបួននេះ”។
ក្រៅពីតម្រូវការកៀរគរដើមទុន បញ្ហាមួយទៀតគឺការនាំយកធនធានចូលទៅក្នុងការវិនិយោគ និងពង្រីកប្រសិទ្ធភាព។ ពីទស្សនៈនៃផែនការឆ្នាំ ២០២៧ ការធ្វើសុក្រិតស្ថាប័នត្រូវតែភ្ជាប់ទៅនឹងសមត្ថភាពអនុវត្តន៍នៅមូលដ្ឋាន ជាពិសេសចំពោះបទប្បញ្ញត្តិដែលប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ដល់វឌ្ឍនភាពនៃការអនុវត្តគម្រោង និងសកម្មភាពវិនិយោគ។ លោក Pham Dai Duong សមាជិកសភានៃខេត្ត Phu Tho បានផ្តោតលើការកែលម្អបទប្បញ្ញត្តិទាក់ទងនឹងដីធ្លី។
“ពិនិត្យឡើងវិញដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ដើម្បីធ្វើយ៉ាងណាឲ្យច្បាប់ដីធ្លីអាចត្រូវបានអនុម័ត តាមរយៈរបៀបដែលមូលដ្ឋានអនុវត្តន៍បាន ទាក់ទងនឹងតម្លៃដីធ្លី និងការប្រគល់ដីធ្លី។ ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន និងអនុម័តក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ ខ្ញុំគិតថា វាអាចជាជំហានមួយដែលជួយជំរុញកំណើននៅចុងឆ្នាំ និងអនុញ្ញាតឱ្យមានការអនុវត្តនៅដើមឆ្នាំ ២០២៧”។
បង្កើតកម្លាំងចលករថ្មី លើកកំពស់ប្រសិទ្ធភាពកំណើន
ក្រៅពីដើមទុន និងស្ថាប័ន បញ្ហាអំពីកម្លាំងចលករសម្រាប់កំណើនក៏ត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុងមតិយោបល់លើផែនការឆ្នាំ ២០២៧ ផងដែរ។ នៅពេលដែលគោលដៅកំណើនត្រូវបានលើកកំពស់ តម្រូវការមិនត្រឹមតែបង្កើនទំហំវិនិយោគប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងត្រូវកែលម្អប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ធនធាន ជំរុញវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និងបង្កើនផលិតភាពនៃសេដ្ឋកិច្ចទៀតផង។ លោក Phung Duc Tien សមាជិកសភានៃខេត្ត Khanh Hoa បានចាត់ទុកថា៖
“ការវិនិយោគសាធារណៈខិតខំសម្រេចបានគោលដៅ ១០០%។ ទីពីរ ទាក់ទងនឹងវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា សេចក្តីសម្រេចចិត្តលេខ ៦៧ របស់គណៈកម្មាធិការមជ្ឈិម បានចង្អុលបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់លាស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការបញ្ចេញដើមទុនវិនិយោគសម្រាប់វិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា នាបច្ចុប្បន្ននៅមានកម្រិតទាប។ ដូច្នេះ ការដោះស្រាយបញ្ហាវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាគឺជាភារកិច្ច និងដំណោះស្រាយទម្លុះទម្លាយដើម្បីជំរុញកំណើន”។
យោងតាមបណ្ដាសមាជិកសភា ក្នុងឆ្នាំ២០២៧ កម្លាំងចលករសម្រាប់កំណើនមិនត្រឹមតែត្រូវបានមើលឃើញពីការវិនិយោគសាធារណៈ ឬវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងផ្សាភ្ជាប់ទៅនឹងលក្ខខណ្ឌប្រតិបត្តិការរបស់សហគ្រាស និងសមត្ថភាពរក្សាលទ្ធផលអភិវឌ្ឍន៍ទៀតផង។ ខ្លឹមសារទាំងនេះតម្រូវឱ្យមានការសម្របសម្រួលដំណោះស្រាយនានា ចាប់ពីការបែងចែកដើមទុនវិនិយោគ ការដោះស្រាយឧបសគ្គក្នុងនីតិវិធី រហូតដល់ការជំរុញនវានុវត្តន៍ ដើម្បីឲ្យកំណើនមិនត្រឹមតែសម្រេចបាន គោលដៅទំហំប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមានការលើកកំពស់គុណភាពទៀតផង។ ដើម្បីឱ្យដំណោះស្រាយទាំងនេះត្រូវបានអនុវត្តន៍ជាក់ស្ដែង បញ្ហារៀបចំការអនុវត្តត្រូវកំណត់យ៉ាងច្បាស់លាស់ក្នុងអំឡុងពេលដាក់ពង្រាយផែនការ។ លោក Phung Huu Toan សមាជិកសភានៃខេត្ត Lai Chau បានសង្កត់ធ្ងន់ថា៖
“ការរៀបចំការអនុវត្តគឺជាដំណាក់កាលសម្រេច។ ស្នើឱ្យកំណត់ឲ្យបានច្បាស់លាស់អំពីការទទួលខុសត្រូវ កាលកំណត់ ធនធាន និងលទ្ធផលសម្រាប់ភារកិច្ចនីមួយៗ; បង្កើនការត្រួតពិនិត្យ និងការឃ្លាំមើល ដោយផ្សាភ្ជាប់ការទទួលខុសត្រូវទៅនឹងលទ្ធផលអនុវត្តន៍របស់ថ្នាក់ដឹកនាំ។ តម្រូវការទូទៅគឺត្រូវបង្កើនផលិតភាព ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ធនធាន និងលើកកំពស់សមត្ថភាពផ្ទៃក្នុងនៃសេដ្ឋកិច្ច។ កំណើនខ្ពស់ត្រូវតែភ្ជាប់ទៅនឹងស្ថិរភាពម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ច ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព និងការលើកស្ទួយជីវភាពរស់នៅខាងសម្ភារៈ និងស្មារតីរបស់ប្រជាជន”។
គោលដៅកំណើនខ្ពស់សម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៧ មិនត្រឹមតែទាមទារការប្តេជ្ញាចិត្តប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងសមត្ថភាពក្នុងការប្រែក្លាយគោលនយោបាយ និងដំណោះស្រាយទៅជាលទ្ធផលជាក់ស្តែងទៀតផង។ នេះក៏ជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ធានាថា កំណើនដើរទន្ទឹមគ្នាជាមួយនឹងស្ថិរភាពម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ច ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព និងការលើកស្ទួយជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជន៕
