នេះជាឆ្នាំដំបូងដែលសមាគម​ព្រះ​ពុទ្ធសាសនាវៀតណាមបានចេញសេចក្តីជូនដំណឹងរៀបចំពិធីដ៏ពិសិដ្ឋនេះក្នុងឱកាសរំលឹក​ខួបលើកទី ៧៩ ឆ្នាំ ទិវាយុទ្ធជនពិការ និងយុទ្ធជនពលី (២៧ កក្កដា ១៩៤៧ - ២៧ កក្កដា ២០២៦)។

នៅវត្តក្វាន់ស៊ូ (ទីស្នាក់ការកណ្តាលនៃសមាគម​ព្រះ​ពុទ្ធសាសនាវៀតណាមនៅទីក្រុងហាណូយ) នៅម៉ោង ៥:០០ ព្រឹក សំឡេងជួងនិងស្គរបានបន្លឺឡើងដើម្បីរំលឹកវិញ្ញាណក្ខន្ធ និងធ្វើ​ពិធីបង្សុកូលដល់វីរយុទ្ធជនពលី​។

ព្រះតេជគុណ ធីច ឌុច ធៀន អនុប្រធាន និងជាអគ្គលេខាធិការក្រុមប្រឹក្សាប្រតិបត្តិនៃសមាគ​ម​ព្រះ​ពុទ្ធសាសនាវៀតណាម បានមានសង្ឃដីកា​ថា នាពេល​កន្លងទៅ សមាគម​ព្រះ​ពុទ្ធសាសនាវៀតណាម ព្រះសង្ឃ ភិក្ខុនី និងពុទ្ធបរិស័ទ បានរៀបចំពិធី​ធំៗជាច្រើន ដើម្បីរំលឹកវិញ្ញាណក្ខន្ធវីរយុទ្ធជនពលី ។​ យោងតាមព្រះតេជគុណ ធីច ឌុច ធៀន នេះគឺជាឱកាសមួយសម្រាប់ពុទ្ធបរិស័ទដើម្បីបង្ហាញពីការដឹងគុណចំពោះវីរយុទ្ធជនពលី ជាពិសេសនៅពេល​ដែល​ប្រទេសជាតិទាំងមូល កំពុង​ជំរុញ​ខ្លាំងនូវយុទ្ធនាការ ៥០០ ថ្ងៃ​ទាំងយប់ ជំរុញការ​ស្វែងរក ប្រមូលផ្តុំ និង​កំណត់អត្តសញ្ញាណអដ្ឋិធាតុ​យុទ្ធជនពលី៖ «នៅម៉ោង ៥:០០ ព្រឹកថ្ងៃទី២៧ ខែកក្កដា នៅតាម​វត្តអារាម និងស្ថាប័នព្រះពុទ្ធសាសនា​ទូទាំងប្រទេសបានបន្លឺសំលេងជួងនិងស្គរក្នុងពេល​ដំណាលគ្នា ដើម្បីបង្ហាញពីការដឹងគុណ និងរំលឹកវិញ្ញាណក្ខន្ធវីរយុទ្ធជនពលី ។ បន្ទាប់នោះ គឺជាពិធី​សូត្រធម៌ បង្សុកូល​ និងរំលឹកវិញ្ញាណក្ខ ដូចដែលយើងកំពុងឮសមណៈសង្ឃ និងពុទ្ធបរិស័ទកំពុងបួងសួង ដើម្បីសូមឱ្យវិញ្ញាណក្ខន្ធរបស់បណ្តាវីរយុទ្ធជនពលី បានទៅកាន់សុគតិភព និងសុខក្សេមក្សាន្ត ហើយ​ប្រទានពរដល់កូនចៅ និងប្រទេសជាតិវៀតណាមឱ្យធ្វើសមាហរណកម្ម និងអភិវឌ្ឍន៍ ឈានចូលយុគសម័យថ្មីប្រកបដោយភាពរុងរឿង និងវិបុលភាព»​។​

ដោយការគោរពដ៏ស្មោះស្ម័គ្រ បណ្តា​ពុទ្ធបរិស័ទបាន​អុជធូប រំលឹកវិញ្ញាណក្ខន្ធ ​ និង​ធ្វើពិធី​បង្សុកូលដល់វីរជន​យុទ្ធជនពលីដែលបានពលីជីវិតដើម្បី​ឯករាជ្យ និងសេរីភាព​របស់​មាតុភូមិ៖

«នាង​​ខ្ញុំជា​ពុទ្ធបរិស័ទ Bui Thi Lam មកពីសង្កាត់ Bo De ទីក្រុងហាណូយ។ ខ្ញុំមានវត្តមាននៅវត្ត Quan Su នៅ​វេលាម៉ោង ៤​ ព្រឹកនេះ។ ក្នុងឱកាសទិវាយុទ្ធជនពិការ និងយុទ្ធជនពលី យើងចងចាំជា​និច្ច ដើម្បី​តបស្នងសងគុណ និងសូត្រធម៌បង្សុកូលជូន​ដល់វីរយុទ្ធជនពលីដែល​បានពលីជីវិតដើម្បី​ប្រទេសជាតិ​ដណ្ដើម​បានឯករាជ្យ និងសេរីភាពមកវិញ»​។

ក្នុងឱកាសនេះ តបតាមសារអំពាវនាវរបស់​គណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមនៃសមាគមព្រះពុទ្ធសាសនាវៀតណាម វត្តអារាម និងស្ថាប័នព្រះពុទ្ធសាសនាជាង ១៨.០០០​កន្លែង​នៅ​ទូទាំងប្រទេសបានបន្លឺសំលេងជួងនិងវាយស្គរ ក្នុងពេល​ដំណាលគ្នា ដើម្បីរំលឹកវិញ្ញាណក្ខន្ធវីរយុទ្ធជនពលី។ នេះមិនត្រឹមតែជាពិធីកិច្ចព្រះពុទ្ធសាសនាដែលមាន​អត្ថន័យ​ខាងវិញ្ញាណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏​រួមបញ្ចូលគ្នា​នូវ​សិលធម៌ «ផឹកទឹក នឹកដល់​ប្រភពដើម​»​ របស់​ប្រជាជាតិទៀត​ផង​៕​