មតិជាច្រើនបានលើកឡើងថា ដើម្បីសម្រេចបានគោលដៅកំណើន ១០% ឬច្រើនជាងនេះ បញ្ហាស្នូលគឺការកែលម្អប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ដើមទុន ដោយភ្ជាប់គោលដៅកំណើនជាមួយនឹងផលិតភាព និងនវានុវត្តន៍។
ប្រតិភូបានវាយតម្លៃថា កំណើនផលិតផលក្នុងស្រុកសរុបជាង ៩% ក្នុងរយៈពេលប្រាំបួនខែ ក្នុងបរិបទពិភពលោកមានបម្រែបម្រួលជាច្រើន គឺជាចំណុចភ្លឺស្វាង ដែលបញ្ជាក់ពីភាពជាអ្នកដឹកនាំ ទិសដៅ និងការគ្រប់គ្រងដ៏ម៉ឺងម៉ាត់ និងមានប្រសិទ្ធភាពរបស់បក្ស រដ្ឋសភា រដ្ឋាភិបាល និងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដ៏ធំធេងរបស់សង្គមទាំងមូល។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដើម្បីសម្រេចបានគោលដៅកំណើនពី ១០% ឬច្រើនជាងនេះ បញ្ហាមិនមែនគ្រាន់តែអំពីការកៀរគរធនធានបន្ថែមទៀតនោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអំពីការកែលម្អប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ ការផ្លាស់ប្តូរ ទៅជាផលិតភាព តម្លៃបន្ថែម និងអត្ថប្រយោជន៍ជាក់ស្តែងសម្រាប់ប្រជាជន។
ដោយមានទស្សនៈថា សេដ្ឋកិច្ចត្រូវការកំណើនខ្ពស់ជាង ប៉ុន្តែត្រូវតែផ្អែកលើគ្រឹះដ៏រឹងមាំជាងនេះ លោកស្រី ត្រឹន ធី ហុង ថាញ់ សមាជិការសភាខេត្តនិញប៊ិញ បានស្នើថា៖ “គោលដៅកំណើនត្រូវតែសម្រេចបានក្នុងដែនកំណត់សុវត្ថិភាព ដោយមិនអនុញ្ញាតឱ្យមានសម្ពាធនៅចំពោះមុខ កាត់បន្ថយទំហំប្រតិបត្តិការសម្រាប់ឆ្នាំបន្តបន្ទាប់ឡើយ។ ផ្លាស់ប្តូរការផ្តោតអារម្មណ៍ពីការកៀរគរដើមទុនទៅជាការបែងចែកដើមទុន ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងធានាសុវត្ថិភាពហិរញ្ញវត្ថុ។ ពិនិត្យឡើងវិញនូវគម្រោងនីមួយៗ កំណត់យ៉ាងច្បាស់នូវឧបសគ្គ ការទទួលខុសត្រូវ និងលទ្ធភាពបង្ហើយ។ បែងចែកដើមទុនពី គម្រោងយឺតដែលខ្វះលក្ខខណ្ឌអនុវត្តទៅគម្រោងដែលមានសមត្ថភាពស្រូបយក និងប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ សម្រាប់គម្រោងដឹកជញ្ជូន អគ្គិសនី និងថាមពល ចាប់ផ្តើមគម្រោងទ្រង់ទ្រាយធំតែនៅពេលដែលប្រភពហិរញ្ញប្បទាន វឌ្ឍនភាព និងសមត្ថភាពតភ្ជាប់ត្រូវបានកំណត់យ៉ាងច្បាស់លាស់ ដោយមិនទុកឲ្យការខ្វះខាតអគ្គិសនី និងការពន្យារពេលហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ក្លាយជាឧបសគ្គចំពោះកំណើន”។
សមាជិកសភាជាច្រើនរូបបានសង្កត់ធ្ងន់លើតម្រូវការដើម្បីធ្វើឱ្យនវានុវត្តន៍ និងការផ្លាស់ប្តូរឌីជីថលទៅជាកម្លាំងចលករស្នូលនៃកំណើន៕
