ដោយធ្វើអត្ថាធិប្បាយលើសេចក្តីព្រាងច្បាប់ស្តីពីសន្តិសុខទិន្នន័យ សមាជិកសភាលោកស្រី Le Thi Thanh Lam មកពីខេត្ត Can Tho បានថ្លែងថា៖ “តាមពិតទៅ មនុស្សម្នាក់ដែលប្រើប្រាស់ទូរស័ព្ទដែលមានការផ្ទុក និងអង្គចងចាំមានកំណត់ ត្រូវដំឡើងកម្មវិធីជាច្រើនដូចជា៖ កម្មវិធីកំណត់អត្តសញ្ញាណអេឡិចត្រូនិក VNeID កម្មវិធីធានារ៉ាប់រងសង្គម កម្មវិធីពន្ធ កម្មវិធីចរាចរណ៍ កម្មវិធីគ្រប់គ្រងឯកសារ កម្មវិធីអគ្គិសនី ទឹក និងកម្មវិធីបណ្តាញទូរស័ព្ទចល័ត.... ប្រការនេះបង្ហាញថា ប្រព័ន្ធដែលភ្ជាប់ទៅទិន្នន័យរបស់មនុស្សកាន់តែច្រើន គឺមានចំណុចកាន់តែច្រើនត្រូវការការការពារ។ ខ្ញុំស្នើឱ្យគណៈកម្មាធិការព្រាងច្បាប់កំណត់ឱ្យបានច្បាស់លាស់អំពីការប្រើប្រាស់ទិន្នន័យប្រកប ដោយសុវត្ថិភាព ចំគោលដៅ មានទំនួលខុសត្រូវ និងមានប្រសិទ្ធភាព”។
ឆ្លើយតបទៅនឹងមតិរបស់សមាជិការសភា រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងនគរបាល លោក Luong Tam Quang បានឲ្យដឹងថា៖ “ជៀសវាងការពារនៅកន្លែងមានហានិភ័យទាប ខណៈពេលរំលងកន្លែងមានហានិភ័យខ្ពស់។ ទទួលយកការសន្និដ្ឋានរបស់គណៈកម្មាធិការអចិន្ត្រៃយ៍រដ្ឋសភា សេចក្តីព្រាងច្បាប់បានរចនាកម្រិតហានិភ័យចំនួនប្រាំ ដែលត្រូវគ្នាជាមួយកម្រិតប្រព័ន្ធព័ត៌មានទាំងប្រាំក្រោមច្បាប់សន្តិសុខតាមអ៊ីនធឺណិត។ ជាពិសេស ប្រការទី ៤ មាត្រា ៨ នៃសេចក្តីព្រាងច្បាប់អនុញ្ញាតឱ្យប្រើប្រាស់លទ្ធផលវាយតម្លៃកម្រិតហានិភ័យភ្លាមៗ ក្រោមច្បាប់សន្តិសុខតាមអ៊ីនធឺណិត ដោយលុបបំបាត់តម្រូវការសម្រាប់ការវាយតម្លៃទ្វេដងនៃប្រព័ន្ធដូចគ្នា។ កម្រិតហានិភ័យមិនជំនួសការចាត់ថ្នាក់ទិន្នន័យស្នូល និងទិន្នន័យសំខាន់ៗក្រោមច្បាប់ទិន្នន័យទេ ហើយមិនបង្កើតប្រភេទថ្មីទេ គ្រាន់តែបម្រើជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ជ្រើសរើសវិធានការការពារប៉ុណ្ណោះ”។ទាក់ទងនឹងច្បាប់កំណត់អត្តសញ្ញាណ និងផ្ទៀងផ្ទាត់តាមអេឡិចត្រូនិក ប្រតិភូបានអះអាងថា ច្បាប់នេះមិនត្រឹមតែបង្ហាញពីប្រព័ន្ធផ្ទៀងផ្ទាត់ដែលមានសុវត្ថិភាព និងឆ្លាតវៃប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងធានាថា ប្រជាពលរដ្ឋត្រូវបានការពារនៅក្នុងបរិយាកាសឌីជីថលផងដែរ៕
