នៅក្នុងបរិបទនៃស្តង់ដារកាន់តែតឹងរ៉ឹងអំពីប្រភពដើម បរិស្ថាន កម្លាំងពលកម្ម និងការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព នោះការអនុវត្តប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពនូវការប្តេជ្ញាចិត្ត FTA កំពុងក្លាយជាតម្រូវការដ៏សំខាន់មួយ សម្រាប់លើកកម្ពស់សមត្ថភាពប្រកួតប្រជែង។
បច្ចុប្បន្ន វៀតណាមមានកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរីចំនួន ១៧ ដែលកំពុងអនុវត្តន៍ ដោយពង្រីកទីផ្សារសម្រាប់ទំនិញនិងសហគ្រាសក្នុងស្រុក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដើម្បីឱ្យការប្តេជ្ញាចិត្តទាំងនេះពង្រីកប្រសិទ្ធភាពយ៉ាងពិតប្រាកដ ត្រូវមានការសម្របសម្រួលពីថ្នាក់មជ្ឈិមរហូតដល់ថ្នាក់មូលដ្ឋាន ក្នុងការអនុវត្តបទប្បញ្ញត្តិស្តីពីពន្ធគយ ប្រភពដើម ស្តង់ដារបច្ចេកទេស និងតម្រូវការទីផ្សារ ខណៈពេលបង្កើតលក្ខខណ្ឌអំណោយផលសម្រាប់សហគ្រាស ដើម្បីឆ្លៀតយកអនុគ្រោះប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។
ទីក្រុងហៃផុងគឺជាឧទាហរណ៍ដ៏សំខាន់មួយ។ នៅឆ្នាំ ២០២៥ ទោះបីជាបានរៀបចំក្បាលម៉ាស៊ីនរដ្ឋឡើងវិញ និងដំណើរការគំរូអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានពីរកម្រិត និងការឆ្លើយតបទៅនឹងការប្រែប្រួលនៃពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិក៏ដោយ ទីក្រុងនៅតែសម្រេចបានអត្រាកំណើន GRP ១១,៨១%។ តម្លៃនាំចូលនិងនាំចេញសរុបសម្រេចបាន ៩១,៧២ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក ក្នុងនោះការនាំចេញសម្រេចបាន ៥០,១៤ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក។ យោងតាមលទ្ធផលនៃ FTA Index ឆ្នាំ ២០២៥ ទីក្រុងហៃផុងបានជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខមួយលើទូទាំងប្រទេសក្នុងការអនុវត្ត FTA។ វិធីសាស្រ្តរបស់ទីក្រុងគឺយកសហគ្រាសជាស្នូល ផ្តល់ព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធនឹងឧស្សាហកម្ម និងទីផ្សារនីមួយៗ និងដោះស្រាយយ៉ាងទាន់ពេលវេលានូវឧបសគ្គក្នុងការនាំចូល និងនាំចេញ។ លោក Hoang Minh Cuong អនុប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនទីក្រុងហៃផុង បានឱ្យដឹងថា៖ «ត្រូវតែយកសហគ្រាសជាស្នូល ហើយយកបទពិសោធន៍របស់សហគ្រាសធ្វើជារង្វាស់។ ទីក្រុងហៃផុងកំពុងផ្លាស់ប្តូរជាបណ្ដើរៗពីការឃោសនាទូទៅ ទៅជាការផ្តល់ព័ត៌មានតាមឧស្សាហកម្មនិងទីផ្សារ ដោយបង្កើនការសន្ទនា និងដោះស្រាយសំណើទាក់ទងនឹងការនាំចូល និងនាំចេញ វិញ្ញាបនបត្រប្រភពដើម (C/O) និងឡូជីស្ទិកឱ្យបានទាន់ពេលវេលា។ គោលនយោបាយមានតម្លៃ លុះត្រាតែសហគ្រាសអាចទទួលបាន យល់ដឹង និងអនុវត្តន៍ទៅជាការបញ្ជាទិញ ទីផ្សារ និងការងារ។»
មិនត្រឹមតែពង្រីកទីផ្សារប៉ុណ្ណោះទេ ទីក្រុងហៃផុងក៏ផ្តោតលើការកែលម្អសមត្ថភាពផលិតកម្ម និងបំពេញតាមស្តង់ដារថ្មីៗទៀតផង។ លោក Hoang Minh Cuong បានបន្ថែមថា៖ «ទីក្រុង Hai Phong រួមបញ្ចូលគ្នានូវការពង្រីកទីផ្សារជាមួយនឹងការកែលម្អសមត្ថភាពផ្ទៃក្នុង និងការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព។ ទីក្រុងផ្តល់អាទិភាពដល់បច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ បច្ចេកវិទ្យាស្អាត ផលិតកម្មបៃតង ការប្រើប្រាស់ថាមពលប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងគាំទ្រដល់សហគ្រាសក្នុងការបំពេញតាមច្បាប់ប្រភពដើម ស្តង់ដារបរិស្ថាន ស្តង់ដារការងារ និងការតាមដានប្រភពដើម។ ពន្ធអនុគ្រោះគឺជាឱកាស ប៉ុន្តែគុណភាពផលិតផល សមត្ថភាពឌីជីថល និងការគ្រប់គ្រងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់គឺជាកត្តាសម្រេច ដែលកំណត់សមត្ថភាពរបស់សហគ្រាសក្នុងការឈានទៅឆ្ងាយ។»
នៅខេត្ត ថាញ់ហ័រ ការសន្យា FTA ក៏ត្រូវបានដាក់បញ្ចូលទៅក្នុងគោលនយោបាយគាំទ្រសហគ្រាសផងដែរ ដោយផ្តោតលើការពង្រីកទីផ្សារ ការអភិវឌ្ឍឡូជីស្ទិក ការលើកកម្ពស់បច្ចេកវិទ្យានិងតម្លាភាពនៃប្រភពដើមទំនិញ។ យោងតាម FTA Index ២០២៥ ខេត្តថាញ់ហ័រ ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខបីលើទូទាំងប្រទេស។ លោក Doan Trong Thanh អនុប្រធានការិយាល័យគ្រប់គ្រងការនាំចូល-នាំចេញ នៃមន្ទីរឧស្សាហកម្មនិងពាណិជ្ជកម្មខេត្តថាញ់ហ័រ បានឱ្យដឹងថា៖ «ដោយផ្អែកលើកិច្ចព្រមព្រៀងដែលបានចុះហត្ថលេខា ខេត្តបានចេញផែនការមួយដើម្បីអនុវត្ត ដើម្បីឱ្យអង្គការនិងសហគ្រាសនៅក្នុងខេត្តអាចចាប់យក និងទាញយកឧត្តមភាព។ ទីពីរ គឺដាក់ចេញនូវគោលការណ៍ជំរុញការធ្វើសមាហរណកម្ម ដូចជាគោលការណ៍គាំទ្រសហគ្រាសនៅក្នុងទីផ្សារថ្មី ការនាំចេញផលិតផលថ្មី និងគោលការណ៍ស្តីពីការអភិវឌ្ឍសហគ្រាស ក៏ដូចជាគោលការណ៍គាំទ្រក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនអន្តរជាតិឱ្យប្រគល់និងទទួលទំនិញនៅកំពង់ផែ Nghi Son និងគាំទ្រសហគ្រាសដែលមានទំនិញនាំចេញតាមរយៈកំពង់ផែ Nghi Son។ លើសពីនេះ បណ្តាមន្ទីរ ស្ថាប័ននិងផ្នែកនានារបស់គណកម្មាធិការប្រជាជនខេត្ត ក៏បានរួមដំណើរជាមួយសហគ្រាស ជំរុញឱ្យសហគ្រាសផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតផលិតកម្ម ដោយយកចិត្តទុកដាក់លើប្រភពដើមទំនិញ វិនិយោគលើបច្ចេកវិទ្យា និងបំពេញបទប្បញ្ញត្តិស្តីពីប្រភពដើមទំនិញ ដើម្បីចៀសវាងការទទួលរងវិធានការការពារពាណិជ្ជកម្ម ក៏ដូចជាបម្រើឱ្យការបញ្ជាក់ពីតម្លាភាពក្នុងផលិតកម្ម ដើម្បីសម្រេចបាននូវស្តង់ដារនានា។»
តាមពិតទៅ ការអនុវត្ត FTA កំពុងក្លាយជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃអភិបាលកិច្ចនិងការគ្រប់គ្រងអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច។ ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីអចិន្ត្រៃយ៍ លោក ផាម យ៉ាទូក បានសង្កត់ធ្ងន់ថា៖ «ត្រូវចាត់ទុកការអនុវត្តកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរី ជាផ្នែកសរីរាង្គមួយនៃយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចសង្គម ជាសូចនាករសំខាន់សម្រាប់វាយតម្លៃសមត្ថភាពគ្រប់គ្រង និងសមត្ថភាពធ្វើសមាហរណកម្មរបស់មូលដ្ឋាន មិនមែនគ្រាន់តែជាភារកិច្ចដាច់ដោយឡែកសម្រាប់តែវិស័យឧស្សាហកម្មនិងពាណិជ្ជកម្ម ឬក្រសួងការបរទេសនោះទេ។ មូលដ្ឋាននីមួយៗ ត្រូវភ្ជាប់ការអនុវត្តកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរី និងកម្មវិធីគ្រប់គ្រងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចសង្គមជាមួយនឹងការទទួលខុសត្រូវរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំ»។
ដូច្នេះ ការអនុវត្តកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរីមិនគួរតែឈប់នៅត្រឹមការផ្សព្វផ្សាយការប្តេជ្ញាចិត្តនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវក្លាយជាសកម្មភាពជាក់ស្តែងនៅថ្នាក់មូលដ្ឋាន។ នៅពេលដែលរដ្ឋាភិបាលរួមដំណើរជាមួយសហគ្រាស ហើយសហគ្រាសបានម្ចាស់ការកែលម្អគុណភាព បច្ចេកវិទ្យា និងសមត្ថភាពក្នុងការបំពេញតាមស្តង់ដារ នោះការប្តេជ្ញាពាណិជ្ជកម្មថ្មីអាចក្លាយជាទីផ្សារ ការបញ្ជាទិញ និងសុមត្ថភាពប្រកួតប្រជែងប្រកបដោយចីរភាព៕
