ການປັບປຸງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍທີ່ດິນ ບໍ່ພຽງແຕ່ເພື່ອແນໃສ່ແກ້ໄຂບັນດາຂໍ້ຕິດຂັດໃນການຄຸ້ມຄອງ, ນຳໃຊ້ທີ່ດິນເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງຕ້ອງແກ້ໄຂຢ່າງກົມກຽວ ການພົວພັນລະຫວ່າງການພັດທະນາເສດຖະກິດ, ປະສິດທິຜົນໃນການຄຸ້ມຄອງລັດ ແລະ ຮັບປະກັນສິດ, ຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທຳຂອງຜູ້ນຳໃຊ້ທີ່ດິນອີກດ້ວຍ. ນີ້ກໍ່ແມ່ນບັນດາເນື້ອໃນທີ່ໄດ້ວາງອອກໃນວິວັດການສະພາແຫ່ງຊາດປຶກສາຫາລືຮ່າງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍທີ່ດິນ ສະບັບປັບປຸງ ທີ່ກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນເທື່ອທີ 2 ສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ຊຸດທີ 16.
ຕົວຈິງໃນການຜັນຂະຫຍາຍກົດໝາຍວ່າດ້ວຍທີ່ດິນປີ 2024 ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຍັງມີບັນດາບັນຫາທີ່ຕ້ອງສືບຕໍ່ສ້າງໃຫ້ສຳເລັດ, ຈາກກົນໄກກຳນົດລາຄາທີ່ດິນ, ການເກັບຄືນທີ່ດິນ, ການຊົດເຊີຍ, ໜູນຊ່ວຍ, ການຕັ້ງຖີ່ນຖານຄົງທີ່ຄືນໃໝ່ ຕະຫຼອດຮອດລະບຽບການປະຕິບັດບັນດາໂຄງການລົງທຶນ. ທີ່ດິນມີການພົວພັນຢ່າງສະໜິດແໜ້ນກັບຫຼາຍຂົງເຂດຄື: ການວາງແຜນຜັງ, ການລົງທຶນ, ການກໍ່ສ້າງ, ເຮືອນຢູ່ ແລະ ການດຳເນີນທຸລະກິດອະສັງຫາລິມະຊັບ.
ນະໂຍບາຍຄົບຊຸດ, ຮັບປະກັນສິດຜົນປະໂຫຍດຂອງ ປຊຊ
ທີ່ວາລະປະຊຸມຈັດຂຶ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ, ທ່ານ ເຈິ່ນແທັງເໝີ້ນ ປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ເນັ້ນໜັກເຖິງຄຳຮຽກຮ້ອງດຸ່ນດ່ຽງຜົນປະໂຫຍດລະຫວ່າງລັດ, ຜູ້ນຳໃຊ້ທີ່ດິນ ແລະ ນັກລົງທຶນ; ພ້ອມກັນນັ້ນງກໍ່ຕ້ອງສ້າງກົນໄກກຳນົດລາຄາທີ່ດິນໃຫ້ສຳເລັດຜົນຕາມທິດຈະແຈ້ງ, ມີພື້ນຖານຂໍ້ມູນ ແລະ ວິທີການທີ່ເໝາະສົມ:
ເພີ່ມຫຼັກການດຸ່ນດ່ຽງຜົນປະໂຫຍດຂອງລັດ, ຜູ້ນຳໃຊ້ທີ່ດິນ, ນັກລົງທຶນ; ມີດັດຊະນີປັບປຸງເຂດມູນຄ່າຂອງທີ່ດິນຕາມມາດຖານຢ່າງຈະແຈ້ງ. ຕາຕະລາງທີ່ດິນຕ້ອງປະກາດ 5 ປີ/ເທື່ອ, ຫຼືມີໄຫວພິບກວ່າແມ່ນປະກາດໂດຍໄວກ່ຽວກັບກົນໄກປັບປຸງໃນໄລຍະ ເມື່ອເກີດການຜັນແປໃຫຍ່. ບັງຄັບໃຫ້ການກວດກາແມ່ນຕ້ອງເປັນເອກະລາດ, ເປີດເຜີຍແບບວິທີການ ແລະ ຂໍ້ມູນສົ້ນເຂົ້າ.
ນະໂຍບາຍຄົບຊຸດບໍ່ພຽງແຕ່ຢຸດຢູ່ຄວາມເປັນເອກະພາບການກຳນົດລາຄາທີ່ດິນເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງຕ້ອງຮັບປະກັນບັນດາຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບການເກັບຄືນທີ່ດິນ, ການຊົດເຊີຍ, ໜູນຊ່ວຍການຕັ້ງຖິ່ນຖານຄົງທີ່ຄືນໃໝ່ ທີ່ໄດ້ຮັບການຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ, ເປີດເຜີຍອີກດ້ວຍ. ທ່ານ ຫງວຽນດິ່ງຊວັນ, ຄະນະສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດແຂວງ ໄຕນິງ, ຍົກອອກຄຳເຫັນວ່າ:
“ຫັນບັນດາລະບຽບການກ່ຽວກັບທີ່ດິນເປັນງ່າຍດາຍ. ທີ 2 ແມ່ນການຈັດແບ່ງສິດ, ຈັດແບ່ງຂັ້ນ. ທີ 3 ແມ່ນລັກສະນະໂປ່ງໃສ ແລະ ພວກເຮົາສາມາດຫຼຸດຜ່ອນການຈັດແບ່ງທີ່ດິນເປັນຫຼາຍປະເພດຄືແນວນັ້ນ, ພິເສດແມ່ນບັນດາປະເພດທີ່ດິນທີ່ນອນໃນກຸ່ມດຽວກັນ, ຕົວຢ່າງຄື, ດິນປະຈຳປີ, ດິນປູກຕົ້ນໄມ້ໄລຍະຍາວ, ດິນທີ່ເສຍອາກອນທີ່ດິນກະສິກຳທີ່ຂຸດຄົ້ນມູນຄ່າທຽບເທົ່າກັນ… ເພື່ອຊ່ວຍສ້າງຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ວຽກງານຄຸ້ມຄອງ”.
ຍົກສູງປະສິດທິຜົນການປະຕິບັດ, ປັບປຸງຄວາມໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈ
ເຖິງວ່ານະໂຍບາຍໄດ້ສ້າງຂຶ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກໍ່ຍາກທີ່ຈະເສີມຂະຫຍາຍປະສິດທິຜົນໄດ້ຖ້າຂາດການແນະນຳລະອຽດ, ການສົມທົບກັນລະຫວ່າງບັນດາອົງການ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຢ່າງຈະແຈ້ງຂອງອຳນາດການປົກຄອງທຸກຂັ້ນ. ສະນັ້ນ, ພ້ອມກັບການສ້າງກົດໝາຍໃຫ້ສົມບູນແບບນັ້ນ, ຕ້ອງຮັບປະກັນບັນດາເງື່ອນໄຂການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ, ເພີ່ມທະວີການກວດກາ, ຕິດຕາມກວດກາ ແລະ ແກ້ໄຂບັນດາຂໍ້ຕິດຄັດທີ່ເກີດຂຶ້ນຢ່າງທັນການ.
ທ່ານປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ ເຈິ່ນແທັງເໝີ້ນ, ຖືວ່າ:
ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍທີ່ດິນຕ້ອງເຮັດຢ່າງເຄັ່ງຂັດ, ລະອຽດ. ພວກເຮົາຕ້ອງຖືການສ້າງໃຫ້ສົມບູນແບບເພື່ອຮັບຮອງເອົາກົດໝາຍວ່າດ້ວຍທີ່ດິນຢູ່ກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ແມ່ນໜ້າທີ່ຈຸດສຸມທີ່ສຸດ, ຍ້ອນວ່າກົດໝາຍວ່າດ້ວຍທີ່ດິນກ່ຽວຂ້ອງເຖິງທົ່ວພື້ນຖານເສດຖະກິດ, ກ່ຽວຂ້ອງເຖິງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ.
ການປັບປຸງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍທີ່ດິນແມ່ນຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການສຳຄັນເພື່ອແນໃສ່ປຸກລຸກແຫຼ່ງກຳລັງໃຫ້ການພັດທະນາ ແລະ ຍົກສູງປະສິດທິຜົນໃນການຄຸ້ມຄອງແຫ່ງລັດ. ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ແຫຼ່ງກຳລັງນັ້ນກາຍເປັນກຳລັງໜູນພັດທະນາຢ່າງແທ້ຈິງ, ນະໂຍບາຍຕ້ອງໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງຄົບຊຸດ, ໂປ່ງໃສ ແລະ ມີຄວາມຍຸຕິທຳ; ໃນນັ້ນ, ສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທຳຂອງປະຊາຊົນຕ້ອງໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນດ້ວຍບັນດາຂໍ້ກຳນົດຢ່າງລະອຽດ ແລະ ກົນໄກປະຕິບັດຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ. ນະໂຍບາຍຄົບຊຸດແມ່ນເງື່ອນໄຂເພື່ອແກ້ໄຂຈຸດອຸດຕັນ, ການຮັບປະກັນສິດຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນແມ່ນພື້ນຖານເພື່ອສ້າງຄວາມເຫັນດີເຫັນພ້ອມ. ປະສານສົມທົບສອງຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການນີ້ໄດ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ທີ່ດິນໄດ້ຮັບການຂຸດຄົ້ນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນກວ່າ, ກົມກຽວກວ່າລະຫວ່າງ ລັດ, ປະຊາຊົນ ແລະ ວິສາຫະກິດ, ປະກອບສ່ວນຊຸກຍູ້ການພັດທະນາເສດຖະກິດ- ສັງຄົມ ແບບຍືນຍົງ./.
