ໂດຍເຄີຍເປັນເຂດດຳເນີນຊີວິດວັດທະນະທຳຊຸມຊົນທີ່ມີຊີວິດຊີວາ, ວິຫານເທິງນ້ຳ ຮົ່ງຖຸຍ ໃນປັດຈຸບັນ ກໍຖືກຜົນກະທົບຈາກຊີວິດຍຸກທັນສະໄໝບໍ່ຫຼາຍກໍໜ້ອຍ, ເມື່ອຈຳນວນລາຍການສະແດງບໍ່ມີເຕັມຄືແຕ່ກ່ອນອີກແລ້ວ.
ວິຫານເທິງນ້ຳ ກຸ່ມຟ້ອນຕຸກກະຕານ້ຳ ຮົ່ງຟອງ - ເຂດສະແດງທີ່ເປັນມູນເຊື້ອຕິດພັນກັບຊີວິດທາງດ້ານວັດທະນະທຳຊຸມຊົນທ້ອງຖິ່ນ.
ດ້ວຍຄວາມຮັກມັກອາຊີບ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ມໍລະດົກຂອງລຸ້ນພໍ່ລຸ້ນອ້າຍ, ບັນດານັກສິລະປະກອນຢູ່ ຮົ່ງຟອງ ຍັງຄົງຮັກສາການເຄື່ອນໄຫວໄວ້ຢ່າງມິດງຽບ, ຖ່າຍທອດທັກສະ ແລະ ການອະນຸລັກຮັກສາບັນດາການລະຫຼີ້ນພື້ນເມືອງທີ່ເປັນເອກະລັກ.
ສຳລັບເຂົາເຈົ້າແລ້ວ, ຕຸກກະຕາທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ແຕ່ລະໂຕນັ້ນ ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນເຄື່ອງອຸປະກອນສະແດງເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງແມ່ນການລວບລວມເອົາບັນດາຄວາມຊົງຈຳທາງດ້ານວັດທະນະທຳຂອງໝູ່ບ້ານ, ສ່ອງແສງການດຳລົງຊີວິດ, ຮີດຄອງປະເພນີ ແລະ ຈິດວິນຍານຂອງຊາວ ຫວຽດນາມ ອີກດ້ວຍ.
ຖັນແຖວຜູ້ຫຼີ້ນເຄື່ອງດົນຕີ ແລະ ຜູ້ຂັບຮ້ອງ ໄດ້ປະກອບສ່ວນສ້າງເຂດສິລະປະທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອາລົມຈິດ ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກໃຫ້ແກ່ຜູ້ຊົມໃນແຕ່ລະລາຍການສະແດງ.
ສຽງກອງ, ສຽງພິນ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາຖ້ອຍທຳນອງເພງ ໄດ້ສ້າງບັນຍາກາດທີ່ມີຊີວິດຊີວາໃຫ້ແກ່ບັນດາການລະຫຼີ້ນພື້ນເມືອງຢູ່ເທິງໜ້ານ້ຳ, ປະກອບສ່ວນອະນຸລັກຮັກສາຄຸນຄ່າວັດທະນະທຳພື້ນເມືອງ.
ບັນດານັກສິລະປະກອນ ບັນຊາຕຸກກະຕາ ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງມ່ານກັ້ງທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ໄຜ່, ວາດພາດຄືນບັນດາການລະຫຼີ້ນພື້ນເມືອງຢູ່ເທິງໜ້ານ້ຳຢ່າງມີຊີວິດຊີວາ.
ແຂກທ່ອງທ່ຽວສາກົນມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນເມື່ອຮັບຊົມບັນດາລາຍການສະແດງຕຸກກະຕານ້ຳ.
ລຸງ ດັ້ງວັນຝູ ໄດ້ຕິດພັນກັບອາຊີບເຮັດຕຸກກະຕາໄມ້ມາເປັນເວລາ 37 ປີ ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ: “ຕຸກກະຕາແຕ່ລະໂຕ ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນເຄື່ອງອຸປະກອນສະແດງເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງບັນຈຸໄປດ້ວຍເລື່ອງລາວກ່ຽວກັບເຂດບ້ານນາ ແລະ ຄວາມຊົງຈຳຂອງຍຸກສະໄໝໜຶ່ງອີກດ້ວຍ”.
ໂດຍອາຍຸ 86 ປີ, ແຕ່ ລຸງ ຝູ ຍັງຄົງມີຄວາມສຸດຈິດສຸດໃຈ ແລະ ເມົາມົວ ກັບການຖ່າຍທອດເຕັກນິກບັນຊາຕຸກກະຕາໃຫ້ແກ່ຄົນລຸ້ນຫຼັງ.
ເຖິງວ່າຍັງປະສົບກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍຢ່າງກໍຕາມ, ແຕ່ບັນດານັກສິລະປະກອນ ຟ້ອນຕຸກກະຕານ້ຳ ຮົ່ງຟອງ ຍັງຄິດເປັນຫວ່ງວ່າຈະເຮັດແນວໃດເພື່ອອະນຸລັກຮັກສາສິລະປະພື້ນເມືອງຂອງລຸ້ນພໍ່ລຸ້ນອ້າຍ, ຫວັງວ່າ ຈະມີຜູ້ຊົມລາຍການສະແດງຕຸກກະຕານ້ຳຫຼາຍກວ່າອີກ.
ພາຍຫຼັງການສະແດງແຕ່ລະພາກ, ບັນດານັກສິລະປະກອນ ເກັບເຄື່ອງອຸປະກອນສະແດງ, ກວດເບິ່ງຄືນ ແລະ ເກັບຮັກສາໄວ້ ເຊິ່ງເປັນການກະທຳທີ່ມິດງຽບຢູ່ດ້ານຫຼັງຂອງເວທີສະແດງ ແຕ່ພັດປະກອບສ່ວນເຮັດໃຫ້ກຸ່ມຟ້ອນຕຸກກະຕາຮັກສາການເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ອະນຸລັກຮັກສາອາຊີບພື້ນເມືອງໄວ້ໄດ້.
ບັນດາຕຸກກະຕາໄມ້ໄດ້ເຮັດດ້ວຍມືຢ່າງພິຖີພິຖັນ, ເຂັ້ມຂຸ້ນໄປດ້ວຍຮ່ອງຮອຍວັດທະນະທຳຂອງເຂດບ້ານນາທາງພາກເໜືອ ຫວຽດນາມ. ມື້ນີ້, ໃນໜ້ານ້ຳຂອງວິຫານ, ບັນດາຕຸກກະຕານ້ຳທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ນັ້ນ ຍັງສືບຕໍ່ເລົ່າຄືນບັນດາເລື່ອງລາວພື້ນເມືອງ. ສຳລັບບັນດານັກສິລະປະກອນ ຮົ່ງຟອງ ແລ້ວ, ການຟ້ອນຕຸກກະຕານ້ຳ ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນອາຊີບເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງແມ່ນສິ່ງຍອດຍິ່ງທາງດ້ານວັດທະນະທຳ, ແມ່ນມູນເຊື້ອ, ປະຫວັດສາດຂອງຊາດ ທີ່ຕ້ອງໄດ້ຖ່າຍທອດໃຫ້ກັນ ແລະ ພ້ອມກັນອະນຸລັກຮັກສາໄວ້ອີກດ້ວຍ./.
