ພະລານຫີນ ດ໊າເດ໊ຍ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາທັດສະນີຍະພາບທໍລະນີສາດທີ່ເປັນເອກະລັກທີ່ສຸດຢູ່ ຫວຽດນາມ. ບັນດາເສົາຫີນ ບາຊານ ຮູບທໍ່ລ່ຽມຈັດລຽນກັນຂຶ້ນຄືເປັນກອງຈານໃຫຍ່ມະຫຶມາ ໄດ້ຄົງຕົວນັບຮ້ອຍລ້ານປີ, ອັນໄດ້ສ້າງເປັນຜົນງານສຸດລ້ຳທີ່ຫາຍາກຂອງທຳມະຊາດ.
ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຈຸດໝາຍປາຍທາງທີ່ດູດດື່ມແຂກທ່ອງທ່ຽວເທົ່ານັ້ນ, ພະລານຫີນ ດ໊າເດ໊ຍ ຍັງແມ່ນພະຍານທີ່ມີຊີວິດຊີວາໃຫ້ແກ່ປະຫວັດສາດແຫ່ງການສ້າງສັນຂອງໜ່ວຍໂລກ ແລະ ຄວາມງາມທີ່ຫຼາກຫຼາຍຂອງທຳມະຊາດ ຫວຽດນາມ ອີກດ້ວຍ.
ເສັ້ນທາງລົງພະລານຫີນ ໄດ້ເປີດອອກທັດສະນີຍະພາບທີ່ທະເລ ແລະ ຫີນ ໃກ້ກັນຄືແບບບໍ່ມີພົມແດນ. ຢູ່ທີ່ນີ້, ບັນດາເສົາຫີນ ບາຊານ ເລີ່ມປະກົດຂຶ້ນ, ບໍ່ອວດອ້າງແຕ່ກໍພໍເຮັດໃຫ້ຜູ້ມາໃໝ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ຢູ່ດ້ານໜ້າແມ່ນທັດສະນີຍະພາບທີ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສຸດເມື່ອທຽບໃສ່ບັນດາຫາດຊາຍທະເລອັນຄຸ້ນເຄີຍຂອງພາກກາງ ຫວຽດນາມ.
ບັນດາເສົາຫີນ ບາຊານ ຕັ້ງຢູ່ຕິດຕໍ່ກັນຄືດັ່ງເປັນການຈັດສັນດ້ວຍສີມືຂອງມະນຸດ, ແຕ່ຄວາມຈິງ ນີ້ແມ່ນໝາກຜົນຂອງກະແສລາວາພູເຂົາໄຟທີ່ພົ່ນຂຶ້ນແຕ່ນັບຮ້ອຍລ້ານປີກ່ອນ.
ຢູ່ພະລານຫີນ ດ໊າເດ໊ຍ, ແຕ່ລະມູມມອງ ຈະເປີດອອກໜຶ່ງໂຄງສ້າງຫີນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ບ່ອນທີ່ທຳມະຊາດສ້າງເປັນບັນດາວາດຊົງທີ່ທັງກົມກຽວ ທັງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເປັນໄປຂອງທຳມະຊາດ.
ທະເລບໍ່ຢຸດເຄື່ອນເໜັງ, ສ່ວນບັນດາເສົາຫີນຍັງຄົງຕົວຢ່າງໝັ້ນໜຽວ ຮັບບັນດາກະແສຄື້ນທະເລແຕ່ມື້ນີ້ໄປສູ່ປີຕໍ່ໄປ. ຍ້ອນການພົບປະລະຫວ່າງສອງການເຄື່ອນເໜັງນັ້ນ ໄດ້ສ້າງຈັງຫວະທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ ພະລານຫີນ ດ໊າເດ໊ຍ.
ຢູ່ທ່າມກາງບັນດາເສົາຫີນຈັດລຽນກັນເປັນຊັ້ນໆຂຶ້ນ, ເບິ່ງຄົນເຮົາພັດຮູ້ສຶກວ່ານ້ອຍໆ ເມື່ອ
ນີ້ຍັງແມ່ນສະຖານທີ່ພົບປະຂອງບຸກຄົນທີ່ມັກຊອກຮູ້ກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດທໍລະນີສາດ, ກ່ຽວກັບວິທີທີ່ທຳມະຊາດສ້າງຂຶ້ນເປັນບັນດາຮູບຊົງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າ ພຽງແຕ່ສາມາດປະກົດຂຶ້ນໃນຈິນຕະນາການຂອງຄົນເຮົາເທົ່ານັ້ນ.
ໂດຍຜ່ານການສ້າງມາເປັນເວລານັບລ້ານປີຂອງທຳມະຊາດ, ພະລານຫີນ ດ໊າເດ໊ຍ ໃນວັນນີ້ ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນຈຸດເນັ້ນໜັ້ກຂອງເຂດແຄມທະເລທາງພາກກາງຕອນໃຕ້ຂອງ ຫວຽດນາມ ເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຈາກນາຍົກລັດຖະມົນຕີວ່າ ເປັນຮ່ອງຮອຍລະດັບຊາດພິເສດ ເມື່ອປີ 2020 ອີກດ້ວຍ, ເຊິ່ງໄດ້ເປັນການປະກອບສ່ວນຮັກສາມໍລະດົກທໍລະນີສາດທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ ຫວຽດນາມ.