ວັນທີ 3 ພະຈິກ, ຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງ ອາເມລິກາ ນັບຮ້ອຍລ້ານຄົນ ໄດ້ໄປປ່ອນບັດເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝຢ່າງເປັນທາງການ ເພື່ອຄັດເລືອກຄືນທີ່ນັ່ງທັງໝົດຢູ່ສະພາຕ່ຳ ແລະ 1/3 ທີ່ນັ່ງຢູ່ສະພາສູງ. ນີ້ແມ່ນເຫດການທີ່ມີລັກສະນະບາດລ້ຽວ, ອາດສາມາດສ້າງດຸນສິດອຳນາດຄືນໃໝ່ຢູ່ສະພາຕ່ຳ ແລະ ສະພາສູງ, ຜ່ານນັ້ນ ກໍ່ໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ນະໂຍບາຍພາຍໃນ ແລະ ການຕ່າງປະເທດຂອງ ທ່ານ Donald Trump ປະທານາທິບໍດີອາເມລິກາ ໃນ 2 ປີທີ່ຍັງເຫຼືອໃນອາຍຸການຂອງທ່ານ.
ທີ່ການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝປີນີ້, ຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງ ອາເມລິກາ ຈະເລືອກຕັ້ງຄືນ 435 ທີ່ນັ່ງໃນສະພາຕ່ຳ ແລະ 33 ໃນຈຳນວນ 100 ທີ່ນັ່ງໃນສະພາສູງ. ຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງ ອາເມລິກາ ປະມານ 54 ລ້ານຄົນໄດ້ໄປປ່ອນບັດກ່ອນກຳນົດເວລາຕາມຮູບແບບໂດຍກົງ ຫຼືທາງໄປສະນີກ່ອນວັນທີ 3 ພະຈິກ.
ກວດກາ “ອຸນຫະພູມ” ຂອງຫາງສຽງ
ໃນປະຫວັດສາດຕຸລາການ ອາເມລິກາ, ບັນດາການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝໄດ້ຈັດຂຶ້ນ ເພື່ອແນໃສ່ສ້າງໄມ້ຫຼາວັດແທກ ຫຼືເປັນວິທີການກຳໄດ້ “ອຸນຫະພູມ” ຂອງຫາງສຽງ, ໃນກາງອາຍຸການປະທານາບໍດີ, ເພື່ອເບິ່ງວ່າ ປຊຊ ມີຄວາມຮູ້ສຶກຄືແນວໃດກ່ຽວກັບປະສິດທິຜົນການບໍລິຫານຂອງປະທານາທິບໍດີຄົນປະຈຸບັນ. ບັນດາການຢັ່ງຫາງສຽງເກືອບທັງໝົດຢູ່ ອາເມລິກາ ກ່ອນການເລືອກຕັ້ງ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພັກປະຊາທິປະໄຕ ມີໂອກາດຍາດໄດ້ໄຊຊະນະຢູ່ສະພາຕ່ຳຫຼາຍພໍສົມຄວນ, ພ້ອມທັງອາດຈະສ້າງຄວາມບໍ່ຄາດຄິດຈຳນວນໜຶ່ງໃນການຊ່ວງເສັງຢູ່ສະພາສູງ. ທ່ານ Larry Sabato, ຜູ້ອຳນວຍການສູນການເມືອງ ຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລ Virginia (ອາເມລິກາ) ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:
ບັນຫາອັນດັບໜຶ່ງແມ່ນຄ່າຄອງຊີບ, ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສຫຍັງອີກ. ທຸກຄົນພວມມີຄວາມບໍ່ພໍໃຈຕໍ່ລາຄາທັນຍາຫານ, ສິ່ງທີ່ ທ່ານ Donald Trump ເຄີຍໝັ້ນໝາຍວ່າຈະຫລຸດຜ່ອນລົງໃນວັນທຳອິດຂອງອາຍຸການທີສອງ ແຕ່ຕົວຈິງແມ່ນລາຄາມີແຕ່ເພີ່ມຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.
ໂດຍແບ່ງປັນທັດສະນະນີ້, ທ່ານນາງ Samara Klar, ສາດສະດາຈານວິທະຍາສາດການເມືອງ ຢູ່ ໂຮງຮຽນລັດຖະບານ ແລະ ນະໂຍບາຍລວມ ຂຶ້ນກັບມະຫາວິທະຍາໄລ Arizona, ຖືວ່າ:
ເລື່ອງບັນດາການຢັ່ງຫາງສຽງໄດ້ຍົກອອກໝາກຜົນທີ່ບໍ່ຊັດເຈນ, ບວກກັບສະພາບການສວຍໃຊ້ປັນຍາປະດິດ ອາດຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງ ມີການມອງເຫັນທີ່ຜິດເຂວ ກ່ຽວກັບການຜັນແປຂອງການເລືອກຕັ້ງຄັ້ງຕ່າງໆ. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມວິຕົກກັງວົນແມ່ນ ມັນຈະສົ່ງຜົນສະທ້ອນຕໍ່ຄວາມຕັດສິນໃຈຂອງຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງ, ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນການທີ່ເຂົາເຈົ້າເລືອກປ່ອນບັດໃຫ້ໃຜ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳແມ່ນເຂົາເຈົ້າຈະຕັດສິນໃຈໄປປ່ອນບັດຫຼືບໍ່.
ການກະທົບການຕ່າງປະເທດ
ໝາກຜົນການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝຢູ່ ອາເມລິກາ ມີການກະທົບທີ່ກວ້າງອອກໄປສູ່ນອກຂອບເຂດປະເທດ ອາເມລິກາ ແລະ ສາມາດສ່ອງແສງຢ່າງຈະແຈ້ງໃນນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງ ອາເມລິກາ. ໃນສອງປິຜ່ານມາ, ເລື່ອງພັກສາທາລະນະກຳທີ່ນັ່ງສ່ວນຫຼາຍຢູ່ສະພາຕ່ຳ ແລະ ສະພາສູງ ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ ທ່ານປະທານາທິບໍດີ Donald Trump ມີຄວາມສະດວກໃນການຊຸກຍູ້ ຫຼືປ່ຽນແປງບາງນະໂຍບາຍຫຼັກກ່ຽວກັບພາຍໃນ (ສາທາລະນະສຸກ, ພະລັງງານ…) ແລະ ການຕ່າງປະເທດ (ການປະທະກັນ ອາເມລິກາ-ອີຣານ, ການພົວພັນກັບສຳພັນທະມິດໃນ ນາໂຕ…). ແຕ່ເຖິງແນວນັ້ນກໍ່ຕາມ, ຖ້າຍາດໄດ້ໝາກຜົນທີ່ຕັ້ງໜ້າໃນການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝ, ພັກປະຊາທິປະໄຕຈະມີຄວາມສາມາດສະກັດກັ້ນ ທ່ານ Donald Trump ໃນຫຼາຍຂົງເຂດ, ໃນນັ້ນ, ກ່ຽວກັບການຕ່າງປະເທດ, ໜ້າສົນໃຈທີ່ສຸດຈະແມ່ນສິດອຳນາດຂອງປະທານາທິບໍດີ ອາເມລິກາ ໃນການແກ້ໄຂການປະທະກັນກັບ ອີຣານ.
ທ່ານ Wang Jin, ຜູ້ຊ່ຽວຊານກ່ຽວກັບຕາເວັນອອກກາງ, ຮອງສາດສະດາຈານຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລ ຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ (ຈີນ) ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:
ວິທີ ອາເມລິກາ ເຂົ້າເຖິງ ອີຣານ ມີຈຸດພິເສດແມ່ນການສົມທົບກັນທີ່ອາດຈະມີຄວາມຂັດແຍ້ງກັນລະຫວ່າງຫຼັກໝັ້ນແຂງກະດ້າງ ແລະ ທ່າທີກຽມພ້ອມທີ່ຈະໂອ້ລົມສົນທະນາ. ຫຼັກໝັ້ນແຂງກະດ້າງແມ່ນຈຸດພິເສດຫຼັກໃນນະໂຍບາຍຫວ່າງມໍ່ໆມານີ້ຂອງ ອາເມລິກາ. ເຫດຜົນໜຶ່ງອີກແມ່ນຍ້ອນການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝພວມຫຍັບມໍ່ເຂົ້າມາແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນ, ວໍຊິງຕັນ ຕ້ອງສະແດງທັດສະນະແຂງກະດ້າງ ເພື່ອປັບປຸງຄວາມສະໜັບສະໜູນພາຍໃນປະເທດ ສຳລັບນະໂຍບາຍຂອງເຂົາເຈົ້າຢູ່ຕາເວັນອອກກາງ. ເຫດຜົນອື່ນອີກແມ່ນ ວໍຊິງຕັນ ຫວັງຈະຮັກສາກຳລັງກົດດັນ ບັງຄັບໃຫ້ ອີຣານ ຕ້ອງປະນີປະນອມ.
ນອກຈາກການປະທະກັນລະຫວ່າງ ອາເມລິກາ-ອີຣານ, ຈຸດຮ້ອນເຮັ່ງໜຶ່ງອີກກໍ່ອາດຈະຕ້ອງຖືກຜົນກະທົບຈາກການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝຢູ່ ອາເມລິກາ ແມ່ນການປະທະກັນລະຫວ່າງ ລັດເຊຍ-ຢູແກຼນ. ໃນທ້າຍເດືອນຕຸລາຜ່ານມາ, ບັນດານັກເຈລະຈາ ອາເມລິກາ, ລັດເຊຍ ແລະ ຢູແກຼນ ໄດ້ເຫັນດີຈະພົບປະກັນໃນເດືອນພະຈິກນີ້ຢູ່ Abu Dhabi (ສະຫະລັດ ອາຣັບ ເອມີເລດ – UAE) ເພື່ອເຊື່ອມຕໍ່ການເຈລະຈາຢຸດຕິການປະທະກັນ. ແຕ່ເຖິງແນວນັ້ນກໍ່ຕາມ, ບັນດາເຈົ້າໜ້າທີ່ ລັດເຊຍ ໄດ້ເຕື້ອງເຖິງເລື່ອງການເຈລະຈາຈະຈັດຂຶ້ນຫຼັງວັນທີ 4 ພະຈິກ ເປັນຫຼາຍເທື່ອ, ໝາຍຄວາມວ່າ ແມ່ນຈຸດເວລາທີ່ໄດ້ຮູ້ໝາກຜົນການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝຢູ່ ອາເມລິກາ ແລ້ວ. ການກະທຳນີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ມົດສະກູ ແລະ ທັງ ກີແອບ ລ້ວນແຕ່ຢາກຮູ້ແຈ້ງບັນດາການປ່ຽນແປງ (ຖ້າມີ) ກ່ຽວກັບນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງ ອາເມລິກາ ກ່ອນທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມການເຈລະຈາ./
