ការកំណត់គោលដៅកំណើនទៅ​មូលដ្ឋាននីមួយៗបានបង្កើតការផ្លាស់ប្តូរ​យ៉ាងខ្លាំង​ក្លា នៅក្នុងការត្រិះរិះ​អភិបាលកិច្ច ដែលឆ្ពោះទៅរកប្រសិទ្ធភាព និងការទទួលខុសត្រូវ​​ជាក់ស្តែង​។ ខេត្ត និងទី​ក្រុងនីមួយៗត្រូវបង្ខំឱ្យកំណត់តួនាទី គុណសម្បត្តិ និងសក្តានុពលកំណើនរបស់ខ្លួន ដើម្បីរួមចំណែកដល់ការបង្កើនភាព​ម្ចាស់ការ និងភាពច្នៃប្រឌិតក្នុង​ការគ្រប់​គ្រង់។ លោក ហ្វាម ណាំ ទៀន គណៈកម្មាធិការវប្បធម៌និងសង្គមនៃរដ្ឋសភា បានចាត់ទុកថា៖ «រដ្ឋសភាបាន​កំណត់គោលដៅកំណើនទៅមូលដ្ឋាននីមួយៗ នឹងជួយ​ឱ្យ​ខេត្ត និងទីក្រុងនានា ម្ចាស់ការ​អភិវឌ្ឍសេណារីយ៉ូកំណើនសេដ្ឋកិច្ច ឱ្យបាន​សម​​​ស្រប​នឹង​​ចំណុចខ្លាំង និងគុណសម្បត្តិ​របស់មូលដ្ឋាននីមួយៗ។ នេះគឺជាដំណោះស្រាយដ៏លេចធ្លោមួយ​ដើម្បីបង្កើនភាព​ម្ចាស់ការ និងការទទួលខុសត្រូវ បង្កើតកម្លាំងចលករ​សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍ ហើយ​ទន្ទឹមនឹងនោះ ក៏​លើក​កម្ពស់​ការទទួលខុសត្រូវរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំ​មូលដ្ឋាននីមួយៗផងដែរ»​។

ទីក្រុងហាណូយ ក្នុងនាមជាក្បាលម៉ាស៊ីន​សេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសជាតិ ដើម្បីសម្រេចបានគោលដៅ GRDP ចាប់​ពី ១០-១០,៥% ក្នុងឆ្នាំ ២០២៦ និង ១០,៥-១១% សម្រាប់ដំណាក់​កាល ២០២៦-២០៣០ ទីក្រុងបានកសាង​គំរូកំណើន​ថ្មីសម្រាប់រដ្ឋធានី។ ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនទីក្រុងហាណូយ លោក Vu Dai Thang បានថ្លែងថា៖ «យើងនឹងបន្តខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីសម្រេចបាន​គោលដៅកំណើនពីរខ្ទង់ដោយចាត់ទុកនេះជាបទ​បញ្ជា ជាកិត្តិយស និងជាការទទួលខុសត្រូវរបស់ទីក្រុង​នៅចំពោះមុខគណៈកម្មាធិការបក្ស និងប្រជាជនរដ្ឋធានី។ យើងនឹងបង្កើតសេចក្តីសម្រេចចិត្ត​​ដោយផ្អែកលើការចាត់ចែងភារកិច្ច​ច្បាស់លាស់ដល់​បណ្តា​ផ្នែក និងមូលដ្ឋាន​នីមួយៗ ដើម្បីអាចត្រួតពិនិត្យ និងគ្រប់គ្រងប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព»​។

នៅឆ្នាំ ២០៣៥ ទីក្រុងហាណូយនឹងក្លាយជាទីក្រុងបៃតង ឆ្លាតវៃ ទំនើប ជាមួយនឹងសមត្ថភាពប្រកួតប្រជែងខ្ពស់ និងការធ្វើសមាហរណកម្មអន្តរជាតិយ៉ាងទូលំទូលាយ; ​ទន្ទឹមនឹងនោះ ក្លាយ​ជាមជ្ឈមណ្ឌលដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់ការអប់រំ ការថែទាំសុខភាព ហិរញ្ញវត្ថុ ពាណិជ្ជកម្ម និងនវានុវត្តន៍នៅក្នុងតំបន់ គឺជាគោលដៅ​នៃសេចក្តីព្រាងគំរូកំណើនថ្មី​​ ដែល​ទីក្រុង​ហាណូយ​កំពុង​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​។

ក្នុ​ងពេលនោះ ដោយមានគោលដៅកំណើន ១០% ត្រូវបានកំណត់សម្រាប់​ទាំងឆ្នាំ ២០២៦ និងដំណាក់​កាល ២០២៦-២០៣០ ទីក្រុងហូជីមិញបានបង្កើតផែនការជំរុញកំណើនពីរខ្ទង់ ដោយផ្តោតលើ​កម្លាំង​ចលករសំខាន់ៗចំនួនបី​គឺ៖ ការវិនិយោគ ការប្រើប្រាស់ និងការនាំចេញ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ពង្រីក​កម្លាំង​ចលករ​ថ្មី​ ដូចជា វិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា នវានុវត្តន៍ និងការផ្លាស់ប្តូរឌីជីថល ដោយកំណត់ការទទួលខុសត្រូវ និងស្តង់ដារបរិមាណជារៀងរាល់ខែ និងប្រចាំត្រីមាស​។ អនុប្រធានអចិន្ត្រៃយ៍នៃគណៈកម្មាធិការប្រជាជនទីក្រុងហូជីមិញ លោក ង្វៀន ឡុក ហា បានបញ្ជាក់ថា៖ «ដើម្បីសម្រេចគោលដៅសំខាន់ៗទាំងនេះ ជួរ​កម្មាភិបាលត្រូវតែផ្លាស់ប្តូរវិធីសាស្រ្ត​ធ្វើការ ដោយសម្រេចបានលទ្ធផលជាក់ស្តែង និងអាចវាស់វែងបាន។ ឆ្នាំ ២០២៦ គឺជាឆ្នាំនៃការបង្កើនល្បឿន។ សម្ពាធគឺធំធេងណាស់ ប៉ុន្តែក៏ជាឱកាស​មាស​ដើម្បីបញ្ជាក់ពីតួនាទីឈានមុខគេរបស់ទីក្រុងហូជីមិញ ដោយខិតជិតដល់គោលដៅនៃការក្លាយជាទីក្រុងគួរឲ្យរស់នៅ និងបន្តកែលម្អគុណភាពជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជន​​ពីមួយ​ថ្ងៃទៅ​មួយ​ថ្ងៃ»​។

ការប្តេជ្ញាចិត្តធ្វើ​សកម្មភាព​របស់ទី​ក្រុង​ហូជីមិញបាន​រីកសាយភាយយ៉ាងខ្លាំង​ទៅ​ក្នុងស្ថានភាពជាក់​ស្តែង ដែលបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់បំផុត​ដោយវឌ្ឍនភាព​នៃគម្រោងដឹកជញ្ជូន។ គម្រោងដឹកជញ្ជូនចំនួន ៧៧ ដែលមានដើមទុនសរុបជិត ១,៨ ទ្រីលានដុង (៧០ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក) កំពុងត្រូវបានអនុវត្ត​តាមកាលវិភាគ ដែលរួមចំណែកដល់ការអភិវឌ្ឍយ៉ាងឆាប់រហ័ស ប្រកប​ដោយ​និរន្តរភាព។​

ការចាត់ចែងគោលដៅមិនត្រឹមតែជាតួលេខជាក់លាក់ ដែលផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងការទទួលខុសត្រូវក្នុងការអនុវត្តរបស់ផ្នែក​ និង​មូលដ្ឋានវិស័យនីមួយៗប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែសំខាន់ជាងនេះទៅទៀត គឺបង្កើតការតភ្ជាប់ និងឥទ្ធិពលរីកសាយភាយរវាង​ប៉ូល​កំណើនសេដ្ឋកិច្ច។ នៅពេលដែល​តំបន់មួយបោះជំហាន​ទម្លុះទម្លាយ នឹង​ជំរុញការ​អភិវឌ្ឍនៃតំបន់ជិតខាង បង្កើតជាឥទ្ធិពលវិជ្ជមាននៅក្នុង​ខឿន​សេដ្ឋកិច្ចទាំងមូល។ សាស្ត្រាចារ្យរង វេជ្ជបណ្ឌិត ត្រឹន ឌិញធៀន អតីតនាយកវិទ្យាស្ថានសេដ្ឋកិច្ច​មជ្ឈិម បានចាត់ទុកថា៖ «​ក្នុងបរិបទដែល​សេដ្ឋកិច្ចកំពុងដំណើរការក្នុងនិន្នាការកើនឡើង​យ៉ាង​ខ្លាំង កម្លាំងចលករសម្រាប់​កំណើនមិ​នដាច់ដោយឡែកពីគ្នានោះ​ទេ ប៉ុន្តែមានឥទ្ធិពល​ទៅវិញទៅ​មក។ កត្តាទាំងអស់ សុទ្ធតែរួមចំណែកដល់​​ផ្ទាំង​គំនូររួម ហើយផ្ទាំងគំនូរនេះ បាន​បង្កើតលក្ខខណ្ឌសម្រាប់វិស័យ និងគោលដៅអាទិភាព​អាច​បង្កើនល្បឿនលឿន និងមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុន»​។

ក្នុងបរិបទ​ដែលកម្លាំចលករកំណើនបែបប្រពៃណីកំពុ​ងឆ្អែតឆ្អន់​ជាបណ្ដើរៗ ការបង្កើតយន្តការ «ប្រឡងប្រណាំងអភិវឌ្ឍន៍» ក្នុងចំណោម​មូលដ្ឋាន អាចក្លាយជាកម្លាំងចលករដ៏សំខាន់មួយ។ នៅពេលដែលការទទួលខុសត្រូវ ហើយលទ្ធផលត្រូវបានវាស់វែង​ប្រកប​ដោយតម្លាភាព សម្ពាធនឹង​ក្លាយទៅជាកម្លាំងចលករសម្រាប់កំណែទម្រង់។ មូលដ្ឋាននឹងមិនត្រឹមតែ «ដំណើរការលឿន» ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំង «ដំណើរការជាមួយគ្នា» តាមរយៈការត​ភ្ជាប់ និងសម្របសម្រួលប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព តាមនោះ ការ​សម្រេចបាននូវគោលដៅកំណើនពីរខ្ទង់មិន​គ្រាន់តែជាមហិច្ឆតាគោលនយោបាយនោះទេ ប៉ុន្តែបាន​​ក្លាយ​ជាលទ្ធផលដែលអាចសម្រេចបាននៃប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចទំនើប ប្រកប​ដោយ​សមកាលកម្ម៕