ចាប់ពីថ្ងៃទី ១ ខែមករា ឆ្នាំ ២០២៦ ដល់ថ្ងៃទី ៣១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ២០២៦ អង្គការឥណទាននានានឹងមិនចាំបាច់រួមបញ្ចូលសមតុល្យឥណទានដែលកើនឡើងបន្ថែមបើប្រៀបធៀបនឹងចុងឆ្នាំ២០២៥ ចំពោះលំនៅដ្ឋានសង្គម តំបន់ឧស្សាហកម្ម និងតំបន់កែច្នៃនាំចេញ ទៅក្នុងសមតុល្យឥណទានអចលនទ្រព្យ នៅពេលគ្រប់គ្រងកំណើនឥណទានទៀតហើយ។ គោលនយោបាយនេះត្រូវបានដាក់ចេញសំដៅបង្កើតលក្ខខណ្ឌសម្រាប់ធនាគារក្នុងការពង្រីកដើមទុនឥណទានទៅក្នុងផ្នែកទីផ្សារអចលនទ្រព្យជាអាទិភាព ស្របតាមគោលការណ៍អភិវឌ្ឍលំនៅដ្ឋានសង្គម ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធឧស្សាហកម្ម និងជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចសង្គម។
ចំពោះកម្មវិធីឥណទានលំនៅដ្ឋានសង្គម គិតត្រឹមពាក់កណ្តាលខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ ផលប័ត្រឥណទានសរុបសម្រេចបានប្រមាណ ៤១.០០០ ពាន់លានដុង (ជាង ១,៥៥ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក)។ ក្នុងនោះ ធនាគារគោលនយោបាយសង្គម បានបញ្ចេញទុនជាង ២៥.០០០ ពាន់លានដុង (៩៥០ លានដុល្លារអាមេរិក) ខណៈដែលបណ្តាធនាគារពាណិជ្ជបានផ្តល់ប្រាក់កម្ចីជាង ១៦.០០០ ពាន់លានដុង (ជាង ៦០០ លានដុល្លារអាមេរិក)។ នេះត្រូវបានចាត់ទុកជាកម្មវិធីឥណទានអាទិភាពមួយដែលវិស័យធនាគារកំពុងអនុវត្តន៍ ដើម្បីគាំទ្រដល់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងការទទួលបានលំនៅដ្ឋាន និងជំរុញប្រភពផ្គត់ផ្គង់លំនៅដ្ឋានដែលមានតម្លៃសមរម្យនៅលើទីផ្សារ។ លោក ង្វៀន ហឹង អគ្គនាយកធនាគារពាណិជ្ជភាគហ៊ុនទៀនភុង(TPBank) បានឱ្យដឹងថា៖ «ធនាគាររដ្ឋវៀតណាមមានគោលនយោបាយជាក់លាក់សម្រាប់ទីផ្សារនីមួយៗ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តទីផ្សារ ដូចជា៖ លំនៅដ្ឋានមានតម្លៃសមរម្យ លំនៅដ្ឋានសម្រាប់អ្នកមានចំណូលទាប លំនៅដ្ឋានសង្គម... ដោយបានបង្កើនសមត្ថភាពទទួលបានលំនៅដ្ឋាន»។
ការជ្រើសរើសអាទិភាពគឺលំនៅដ្ឋានសង្គម និងតំបន់ឧស្សាហកម្មបានបង្ហាញថា លំហូរមូលធនកំពុងត្រូវបានរៀបចំឡើងវិញតាមទិសដៅសុវត្ថិភាព និងផ្តោតលើគោលដៅកាន់តែខ្លាំង។
នៅពីក្រោយការសម្រេចនេះ គឺជាការពិតដែលមិនអាចប្រកែកបាន៖ ការផ្គត់ផ្គង់លំនៅដ្ឋានដែលមានតម្លៃសមរម្យនៅក្នុងទីក្រុងហូជីមិញ ប៊ិញឌឿង ដុងណៃ និងហាណូយ គឺមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ តម្លៃផ្ទះអាផាតមិនពាណិជ្ជកម្មបានកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ ខណៈពេលដែលការផ្គត់ផ្គង់លំនៅដ្ឋានសម្រាប់អ្នកមានចំណូលទាបកាន់តែទាប។ នៅក្នុងបរិបទនេះ ការផ្តល់អាទិភាពដល់ឥណទានសម្រាប់លំនៅដ្ឋានសង្គម មិនគ្រាន់តែជាដំណោះស្រាយដើម្បីគាំទ្រទីផ្សារអចលនទ្រព្យទៀតហើយ។ នេះកំពុងក្លាយជាបញ្ហាសុខុមាលភាពទីក្រុង និងស្ថិរភាពកម្លាំងពលកម្មនៅក្នុងមជ្ឈមណ្ឌលផលិតកម្មសំខាន់ៗ។ ពីទស្សនៈអាជីវកម្ម គោលនយោបាយថ្មីនេះជួយកាត់បន្ថយសម្ពាធលើការទទួលបានដើមទុន កាត់បន្ថយពេលវេលាអនុវត្តគម្រោង និងបង្កើនសមត្ថភាពក្នុងការកៀរគរធនធានសង្គម ដើម្បីចូលរួមក្នុងការអភិវឌ្ឍលំនៅដ្ឋានដែលមានតម្លៃសមរម្យសម្រាប់តំបន់ឧស្សាហកម្ម និងតំបន់កែច្នៃនាំចេញ។ លោក ង្វៀន ទួនអាញ់ អនុប្រធានអគ្គក្រុមហ៊ុនវិនិយោគអភិវឌ្ឍន៍លំនៅដ្ឋាននិងទីក្រុងបានឱ្យដឹងថា៖ «សហគ្រាសខ្ចីប្រាក់ក្នុងរយៈពេលខ្លី ប៉ុន្តែសំខាន់បំផុតគឺប្រជាជន។ មានអត្រាការប្រាក់ប្រកបដោយស្ថេរភាព ធានាសុខុមាលភាពសង្គម និងគោលនយោបាយប្រកបដោយសមកាលកម្ម ទើបដោះស្រាយបានទាំងស្រុងនូវការអភិវឌ្ឍលំនៅដ្ឋានសង្គម»។
ពីទស្សនៈរបស់កម្មករ លោក ង្វៀន វ៉ាន់ ថាំង មកពីខេត្ត ង៉េអាន បានចែករំលែកថា៖ «យើងខ្ញុំមានការរំពឹងទុកខ្ពស់។ យើងរំពឹងថា នឹងមានផលិតផលកាន់តែច្រើន និងតម្លៃសមរម្យជាង។ ជាពិសេសសម្រាប់កម្មវិធីប្រាក់កម្ចី និងការទទួលបានឥណទាន ដើម្បីឱ្យមនុស្សវ័យក្មេងមានទំនុកចិត្តក្នុងការខ្ចីប្រភពទុនដែលមានអត្រាការប្រាក់សមរម្យ និងមានលទ្ធភាពសងវិញបាន»។
មិនត្រឹមតែគម្រោងលំនៅដ្ឋានសង្គមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែមណ្ឌលឧស្សាហកម្ម និងតំបន់កែច្នៃនាំចេញក៏ទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ដោយផ្ទាល់ពីគោលនយោបាយថ្មីនេះផងដែរ។ នេះជាពេលវេលាដែលវៀតណាមកំពុងប្រកួតប្រជែងយ៉ាងខ្លាំងដើម្បីទាក់ទាញការវិនិយោគផ្ទាល់ពីបរទេស (FDI) ជាពិសេសនៅក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ អេឡិចត្រូនិច ស៊ីមីកុងដុកទ័រ និងផលិតកម្មបៃតង។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មូលដ្ឋានជាច្រើននៅតែជួបប្រទះនឹងភាពលំបាកលំបិនក្នុងការអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធមណ្ឌលឧស្សាហកម្ម ដោយសារតែតម្រូវការមូលធនដ៏ធំ សម្រាប់ការឈូសឆាយដីធ្លី ការសាងសង់ប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូន ការផ្គត់ផ្គង់អគ្គិសនីនិងទឹកស្អាត និងប្រវត្តិកម្មបរិស្ថាន។ ការពង្រីកសមត្ថភាពទទួលបានឥណទាននឹងជួយសហគ្រាសអភិវឌ្ឍន៍មណ្ឌល ឧស្សាហកម្មមានប្រភពធនធានបន្ថែមដើម្បីពន្លឿនវឌ្ឍនភាពវិនិយោគ តាមនោះ បង្កើនសមត្ថភាពទទួលបានគម្រោង FDI ទ្រង់ទ្រាយធំ។
ពីទស្សនៈម៉ាក្រូ ការសម្រេចចិត្តរបស់ធនាគាររដ្ឋត្រូវបាននាំចេញក្នុងបរិបទដែលរដ្ឋាភិបាលកំពុងជំរុញកម្លាំងចលករថ្មីសម្រាប់កំណើន ដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលដៅកំណើនខ្ពស់ក្នុងដំណាក់កាល ២០២៦-២០៣០។
លំនៅដ្ឋានសង្គមជួយដោះស្រាយបញ្ហាសន្តិសុខសង្គម និងស្ថេរភាពកម្លាំងពលកម្ម។ តំបន់ឧស្សាហកម្មបង្កើតជាមូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់ទាក់ទាញការវិនិយោគផ្ទាល់ពីបរទេស (FDI) ពង្រីកផលិតកម្ម និងបង្កើតការងារធ្វើ។ វិស័យទាំងពីរនេះ សុទ្ធតែជិះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើវិស័យជាច្រើនផ្សេងទៀត រួមចំណែកដល់ការបង្កើតកម្លាំងចលករកំណើនប្រកបដោយចីរភាពសម្រាប់វៀតណាម ក្នុងដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍន៍បន្ទាប់៕
