เยือนหมู่บ้านวัฒนธรรมมารีมารี

หมู่บ้านวัฒนธรรมมารีมารี(Photo:Itour,com,vn)

เส้นทางเล็กๆที่นำไปสู่บ้านหลังหนึ่งซึ่งเป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวทุกคนได้รับคำแนะนำก่อนที่จะเดินเข้าหมู่บ้านและต้องเดินผ่านสะพานไม้ข้ามลำธารซึ่งเหมืนอเป็นการทดสอบนักท่องเที่ยวสะพานพาดผ่านกิ่งก้านสาขาของต้นไม้โบราณ ส่วนด้านล่างคือลำธารที่ไหลโอบล้อมมหินศิลาก้อนใหญ่ เมื่อลงสะพานเดินต่อไปอีกหน่อยก็จะเห็นบ้านยกพื้นหลังแรกของชนกลุ่มน้อยDusun ซึ่งเป็นหนึ่งในชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุดในซาบาห์ ภายในบ้านจัดแสดงเครื่องใช้ไม้สอยในชีวิตประจำวัน เช่น ตะกร้า กลอง และกระบอกไม้ไผ่ นายเหงวียนเตี๊ยนเกื่องนักท่องเที่ยวชาวนครโฮจิมินห์กล่าวว่า“นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเดินทางไปเยือนซาบาห์ที่มีชนกลุ่มน้อยอาศัยเป็นจำนวนมาก ผมรู้สึกชอบมากที่ได้สัมผัสวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชนกลุ่มน้อยเผ่าต่างๆในเขตนี้ โดยเฉพาะ พิธีการต้อนรับนักท่องเที่ยวที่มาเยือนของพี่น้องชนกลุ่มน้อยที่นี่ด้วย”

เพื่อช่วยให้นักท่องเที่ยวเข้าใจวัฒนธรรมของชนเผ่าตน สาวชนกลุ่มน้อยDusunในเครื่องแต่งกายพื้นเมืองได้เชิญนักท่องเที่ยวดื่มเหล้าข้าวในกระบอกไม้ไผ่ซึ่งนักท่องเที่ยวหลายคนรู้สึกชื่นชอบเหล้าที่มีรสหวานๆนี้ เดินต่ออีกหน่อยก็จะถึงบูธRice Wine ณ ที่นี่นักท่องเที่ยวจะได้ลิ้มลองอาหารที่ปรุงด้วยกระบอกไม้ไผ่ของชนกลุ่มน้อยBajau โดยเฉพาะ เมนูที่ใชข้การอบด้วยกระบอกไม้ไผ่ซึ่งนักท่องเที่ยวทุกคนต่างชมว่าอร่อยมาก

พิพิธภัณฑ์ชนเผ่าซาบาร์(Photo:Itour,com,vn)

ในหมู่บ้านมารีมารียังมีชนกลุ่มน้อยเผ่าอื่นๆ เช่น MurutmและRungus ที่มีเอกลักษณ์วัฒนธรรมที่แตกต่างกัน นักท่องเที่ยวจะได้สัมผัสกับวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของชนกลุ่มน้อยเผ่าต่างๆไม่ว่าจะเป็นการจุดไฟด้วยกระบอกไม้ไผ่ การทำเชือกและเสื้อผ้าจากเปลือกไม้ เดินต่อไปอีกก็จะถึงที่อยู่ของชนกลุ่มน้อยเผ่าDayakซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่ล่าหัวมนุษย์ ทัศนียภาพล้อมรอบที่อยู่อาศัยของชนเผ่านี้ทำให้นักท่องเที่ยวรู้สึกว่ากำลังถูกดักซุ่มโจมตีเพราะมีลูกศรปักใต้กิ่งก้านสาขาของต้นไม้และปลายหอกที่หันไปยังนักท่องเที่ยวในขณะเดียวกันหัวหน้าชนเผ่าก็ถือหอกในมือแล้วไล่ล่าให้ลูกน้องจับนักท่องเที่ยวพร้อมเสียงตะโกนร้องทำให้ป่ามีความคึกคักเป็นอย่างยิ่ง ความรู้สึกขนลุกขนพองหายไปเมื่อทั้งคณะนักท่องเที่ยวได้ทราบว่านี่คือของขวัญสำหรับนักท่องเที่ยวเท่านั้น นายเหงวียนเตี๊ยนเกื่องนักท่องเที่ยวชาวนครโฮจิมินห์กล่าวต่อไปว่า“พวกเราได้เดินผ่านบ้านยกพื้นหลายหลัง บ้านแต่ละหลังมีพิธีการต้อนรับนักท่องเที่ยวที่แตกต่างกัน การต้อนรับณ ที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อยDayakทำให้ผมรู้สึกกลัวนิดหน่อยแต่ชอบใจมากนั่นคือ เมื่อเดินเข้าประตูบ้านทุกคนร้องโห่ร้องและทำพิธีกรรมต้อนรับแบบชนกลุ่มน้อยในเขตซาบาห์”