การใช้ประโยชน์จากศักยภาพของหมู่บ้านเหล่านี้เพื่อกระตุ้นการพัฒนาเศรษฐกิจ วัฒนธรรมและการท่องเที่ยวเป็นหนึ่งในแนวทางการพัฒนาที่มีประสิทธิภาพ แต่การพัฒนาหมู่บ้านหัตถกรรมในยุคใหม่ยังมีความท้าทายต่างๆในการรักษาและพัฒนาสถาปัตยกรรม
ปัจจุบัน เวียดนามมีหมู่บ้านหัตถกรรมที่ได้รับการรับรองกว่า 2 พันแห่ง เช่น หมู่บ้านเชิดหุ่นกระบอกน้ำ ด่าวถูก หมู่บ้านทำงอบ ด่ายอ๊าง หมู่บ้านเซรามิกบ๊าดจ่าง หมู่บ้านข้าวเม่าหว่อง เป็นต้น ซึ่งมีส่วนร่วมพัฒนาเศรษฐกิจในเขตชนบท สร้างงานทำและเพิ่มรายได้ให้แก่แรงงานท้องถิ่น อีกทั้งสะท้อนประวัติศาสตร์และเอกลักษณ์วัฒนธรรมที่หลากหลายของประชาชาติ เช่น สถาปัตยกรรมวัดวาอาราม ศาลาประจำหมู่บ้าน วัฒนธรรมอาหาร ศิลปะการแสดงและงานเทศกาลพื้นเมือง โดยเฉพาะพื้นที่สัมผัสประสบการณ์งานหัตถกรรมพื้นบ้านและภาพหมู่บ้านหัตถกรรมที่โดดเด่นและเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมหมู่บ้าน ซึ่งเป็นปัจจัยที่ดึงดูดใจนักท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก คุณ หวูเตวี๊ยดแห่ง อาศัยที่แขวงเกื๋อนาม กรุงฮานอยและสถาปนิก เจิ่นฮวีแอ๊งได้เผยว่า
“ดิฉันพาลูกมาเยือนหมู่บ้านเซรามิกบ๊าดจ่างเพื่อสัมผัสกับธรรมชาติและลองทำเครื่องเซรามิกอย่างสร้างสรรค์”
“การพัฒนาหมู่บ้านให้ทันสมัยตามแนวโน้มปัจจุบันมีผลต่อหมู่บ้านหัตถกรรมและหมู่บ้านชนบท”
ทั้งนี้ การอนุรักษ์หมู่บ้านหัตถกรรมไม่เพียงแต่รักษาคุณค่าสถาปัตยกรรมดั้งเดิมเท่านั้น หากยังธำรงวิถีชีวิตและสืบสานอาชีพหัตถกรรมจากรุ่นสู่รุ่นผ่านมาตรการต่างๆ เช่น พัฒนาการท่องเที่ยวและตลาดรองรับสินค้า รักษาสถาปัตยกรรมวัดวาอาราม ศาลาประจำหมู่บ้านและวิหารบูชาผู้ให้กำเนิดอาชีพหัตถกรรม ช่วยเหลือช่างศิลป์ฝึกอบรมให้แก่คนรุ่นใหม่ ประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในการประชาสัมพันธ์และออกแบบผลิตภัณฑ์เพื่อรักษาเอกลักษณ์วัฒนธรรมและสอดคล้องกับความต้องการในปัจจุบัน ซึ่งสถาปนิก เจิ่นฮวีแอ๊ง ได้ให้ข้อสังเกตว่า หมู่บ้านหัตถกรรมควรส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวมากขึ้น ส่วนดร. เหงวียนเติ๊ดทั้ง นักวิจัยจากสถาบันสถาปัตยกรรมแห่งชาติของกระทรวงการก่อสร้างได้เผยว่า ควรมีการวางผังหมู่บ้านหัตถกรรมที่มีปัญหามลพิษทางสิ่งแวดล้อมเพื่อลดผลกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชน
“ต้องวางผังหมู่บ้านหัตถกรรมในพื้นที่ที่มีโครงสร้างพื้นฐานที่ตอบสนองความต้องการผลิตและอยู่นอกเขตชุมชน ส่วนในเขตชุมชนนั้น ต้องแปรโซนผลิตของหมู่บ้านหัตถกรรมให้เป็นโซนธุรกิจ โซนแนะนำสินค้าและให้บริการการท่องเที่ยว”
ทั้งนี้ ในการพัฒนาหมู่บ้านให้ทันสมัยตามแนวโน้มปัจจุบัน การรักษาสถาปัตยกรรมของหมู่บ้านหัตถกรรมไม่เพียงแต่ส่งเสริมคุณค่าวัฒนธรรมเท่านั้น หากยังต้องแปลงข้อมูลต่างๆให้เป็นรูปแบบดิจิทัล เช่น สถานที่ต่างๆและสินค้าหัตถกรรมเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งภายในและต่างประเทศให้มาเที่ยว สัมผัสกับงานหัตถกรรมและศึกษาค้นคว้าวัฒนธรรมของหมู่บ้าน.
