วัดโบ๋ด่าคือวัดโบราณที่มีอายุยาวนานและพัฒนามากที่สุดในช่วงศตวรรษที่ 17-18

ซึ่งเป็นสถานที่ประกอบศาสนากิจและสอนพระภิกษุสงฆ์ศาสนานิกายเถี่ยนเลิมเต๊ในตลอด 300 ปี

ในวัดมีห้องน้อยใหญ่เกือบ 100 ห้อง
มีผนังบางส่วนก่อสร้างด้วยวัสดุที่เป็นเศษเซรามิกของหีบที่บรรจุอัฐิที่เป็นผลิตภัณฑ์ของหมู่บ้านเซรามิกโบราณ โถห่า ที่ตั้งอยู่ใกล้วัด
ปัจจุบันนี้ ในวัด ยังมีพระพุทธรูป 40 องค์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพระพุทธรูปในสมัยราชวงศ์เล (ศตวรรษที่ 18) ราชวงศเหงียน (ศตวรรษที่ 19) เช่น พระพุทธเจ้าใน 3 ยุค พระอมิตาภพุทธะ และพระโคตมพุทธเจ้า เป็นต้น
นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปตามแบบศิลปะของลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋าและความเลื่อมใสในท้องถิ่น เช่น รูปปั้นของเล่าจื๊อและขงจื๊อ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการหลอมรวมกันเป็นศาสนาเดียวของศาสนา 3 นิกาย

โดยเฉพาะในวัด ยังมีการเก็บรักษาแผ่นแม่พิมพ์ไม้คำสอนของพระพุทธเจ้า 1,935 แผ่นและพระไตรปิฎก18ชุดที่ได้รับการรับรองให้เป็นแผ่นแม่พิมพ์ที่ทำจากไม้จันทน์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกโดยสหพันธ์สถิติโลก Worldking

แผ่นแม่พิมพ์ไม้ที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดทำขึ้นเมื่อปี 1740 และใหม่ที่สุดคือในสมัยศตวรรษที่ 20 ซึ่งผ่านเวลาหลายศตวรรษ แผ่นแม่พิมพ์ไม้เหล่านี้ยังคงคุณค่าตลอดไป ซึ่งสะท้อนแนวความคิดของพุทธศาสนานิกายเถี่ยนเลิมเต๊
แผ่นแม่พิมพ์ทำจากไม้จันทน์ที่ทนต่อสภาพภูมิอากาศ ไม่โก่งงอและมีน้ำหนักเบา คำสอนของพระพุทธเจ้าถูกสลักในลักษณะตัวอักษรนูนด้วยภาษาฮั่น ซึ่งถือเป็นแหล่งข้อมูลอันล้ำค่าไม่เพียงแต่ในด้านประวัติศาสตร์ของพุทธศาสนาเท่านั้น หากยังมีคุณค่าในการวิจัยประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ภาษา วรรณคดีและการแพทย์อีกด้วย
สวนเจดีย์ในวัดใหญ่ที่สุดในเวียดนาม เป็นสถานที่เก็บอัฐิของพระภิกษุสามเณรนิกายเถี่ยนเลิมเต๊.