ดอกเตอร์ เลวันตี๊ รองหัวหน้าคณะกรรมการประชาสัมพันธ์และให้การศึกษาส่วนกลางจังหวัดเตี่ยนยาง

ธงแดงมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลืองอยู่กลางปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในการลุกขึ้นสู้ในภาคใต้เมื่อเดือนพฤศจิกายนปี 1940 ในจังหวัดหมีทอในอดีต ซึ่งก็คือจังหวัดเตี่ยนยางในปัจจุบัน เมื่อเดือนมีนาคมปี 1940 คณะกรรมการพรรคเขตภาคใต้ได้วางแผนการลุกขึ้นสู้ โดยมอบหน้าที่ให้แก่นาย ฟานวันแขว เลขาธิการพรรคสาขาจังหวัดหมีทอในตอนนั้นในการออกแบบธงของแนวร่วมประชาชาติที่เอกภาพต่อต้านจักรวรรดิแห่งอินโดจีน นาย ฟานวันแขวได้มอบหน้าที่ดังกล่าวให้แก่นาย เลกวางโซ ผู้ที่ดูแลงานด้านแนวร่วมจังหวัดหมีทอ ในช่วงนั้น นาย เลกวางโซคิดถึงช่วงเวลาที่ถูกนักล่าเมืองขึ้นฝรั่งเศสจับขังในเรือนจำโกนด๋าว เขาเคยฟังเกี่ยวกับความปรารถนาของท่าน เจิ่นฟู้ เลขาธิการใหญ่พรรคคนแรกของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามคือ “หลังจากที่ประเทศมีเอกราช ธงชาติเวียดนามจะเป็นธงแดงดาวเหลือง” นาย เลกวางโซและนายโห่จีหะ สมาชิกพรรคในจังหวัดบ่าเหรียได้ทำการหารือและเลือกธงแดงมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลืองอยู่กลาง การประชุมคณะกรรมการพรรคเขตภาคใต้เมื่อเดือนกรกฎาคมปี 1940 ที่ตำบลเตินเฮือง เขตโจว์แถ่ง จังหวัดหมีทอได้ตัดสินใจเลือกธงชาติคือธงแดงมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง สีแดงหมายถึงสายเลือด ความกระตือรือร้นแห่งการปฏิวัติ การต่อสู้และชัยชนะ ส่วนสีเหลืองของรูปดาวหมายถึงคนผิวเหลืองและจิตใจของประชาชาติเวียดนาม ส่วนดาวห้าแฉกนั้น เป็นที่เข้าใจกันทั่วไปว่าหมายถึงชนชั้นต่างๆในสังคมเวียดนามคือ นักปราชญ์ ชาวนา ช่างฝีมือ พ่อค้าและทหารที่ร่วมกันต่อสู้เพื่อช่วงชิงเอกราชและเสรีภาพและเป็นการแสดงให้เห็นถึงกลุ่มมหาสามัคคีชนในชาติ ดอกเตอร์ เลวันตี๊ รองหัวหน้าคณะกรรมการประชาสัมพันธ์และให้การศึกษาส่วนกลางจังหวัดเตี่ยนยางได้ยืนยันว่า

“ธงแดงดาวเหลืองถือเป็นสมบัติอันล้ำค่าที่มาจากการต่อสู้ที่กล้าหาญเพื่อปกป้องประเทศของประชาชาติเวียดนามในตลอดนับพันปี เป็นการแสดงให้เห็นถึงจิตใจของประชาชาติเวียดนาม การปรากฎขึ้นของธงแดงดาวเหลืองได้เป็นการยืนยันถึงความเป็นเอกภาพ เอกราช พึ่งพาตนเองและสันติภาพของประชาชาติเวียดนามมีความผูกพันกับช่วงเวลาแห่งการต่อสู้ที่กล้าหาญ ความเสียสละเลือดเนื้อของประชาชาติเวียดนามเพื่อขับศัตรูผู้รุกรานออกจากแผ่นดินเวียดนาม”

รองศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ ฟานซวนเบียน สมาชิกสภาทฤษฎีส่วนกลางและรองประธานสมาคมวิทยาศาสตร์ประวัติศาสตร์เวียดนาม

เมื่อเดือนสิงหาคม ปี 1940 นาย ฟานวันแขวได้มอบหน้าที่ให้แก่พรรคสาขาเขตโจวแถ่งตัดเย็บธงผืนใหญ่ ยาว 2.5 เมตร กว้าง 1.8 เมตรเพื่อเตรียมความพร้อมให้แก่การลุกขึ้นสู้ ซึ่งการตัดเย็บธงประสบอุปสรรคมากเพราะขาดแคลนผ้าสีแดงและสีเหลืองเนื่องจากทางการปกครองห้ามทำการซื้อของ แต่อย่างไรก็ดี เมื่อเช้าวันที่ 23 พฤศจิกายน ปี 1940 กองกำลังลุกขึ้นสู้สามารถยึดสำนักงานของทางการตำบลลองฮึงและธงแดงดาวเหลืองได้โบกสะบัดบนยอดต้นหูกวางที่วิหารลองฮึง ซึ่งเป็นสำนักงานของคณะกรรมการลุกขึ้นสู้จังหวัดหมีทอ ตำบลลองฮึงและจังหวัดหมีทอ หลังจากนั้น ในเอกสารและการประชุมต่างๆที่สำคัญของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามและรัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามได้ระบุว่า ธงแดงดาวเหลืองเป็นธงชาติของรัฐเวียดนาม ศาสตราจารย์ เจิ่นวันเหย่าได้ยืนยันว่า แม้การลุกขึ้นสู้ในภาคใต้เมื่อปี 1940 ประสบความล้มเหลวแต่ได้สร้างสมบัติอันล้ำค่า ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นถึงเกียรติประวัติแห่งการต่อสู้ที่กล้าหาญและความหวังของประชาชนต่ออนาคตของประชาชาติ นี่คือธงแดงที่มีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง ธงของการลุกขึ้นสู้ในภาคใต้และเป็นธงชาติเวียดนาม รองศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ ฟานซวนเบียน สมาชิกสภาทฤษฎีส่วนกลางและรองประธานสมาคมวิทยศาสตร์ประวัติศาสตร์เวียดนามได้ย้ำว่า

“ธงแดงดาวเหลืองเป็นสัญลักษณ์ของจิตใจแห่งการต่อสู้ที่กล้าหาญและความปรารถนาเกี่ยวกับเอกราชของประชาชาติและกลุ่มมหาสามัคคีชนในชาติ เป็นพลังขับเคลื่อนของการพัฒนาประเทศ ธงแดงดาวเหลืองปรากฎขึ้นในการลุกขึ้นสู้ในภาคใต้และกลายเป็นธงชาติของประเทศเวียดนามที่มีเอกราช”

รองศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ ฟานซวนเบียนเผยว่า แต่ละประเทศต่างมีธงชาติและเพลงชาติเป็นของตนเอง ดังนั้น ประชาชนเวียดนาม โดยเฉพาะ คนรุ่นใหม่ต่างมีความเข้าใจเกี่ยวกับความหมายของสัญลักษณ์ของปิตุภูมิ โดยเฉพาะ ธงชาติเพื่อส่งเสริมความภาคภูมิใจเกี่ยวกับปิตุภูมิ

การลุกขึ้นสู้ในภาคใต้เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายนปี 1940 และการปรากฎขึ้นเป็นครั้งแรกของธงแดงดาวเหลืองได้สร้างนิมิตหมายในประวัติศาสตร์ของประชาชาติเวียดนาม ปัจจุบันนี้ ธงแดงดาวเหลืองโบกสะบัดในสำนักงานและในกิจกรรมใหญ่ของประเทศ ซึ่งเป็นการยืนยันเกี่ยวกับประเทศเวียดนามที่เข้มแข็งและยั่งยืน.