អណ្តូងទឹកភូមិក្នុងជីវភាពព្រលឹងនៃជនជាតិវៀត។

រូបភាពដើមជ្រៃពោធ៏ អណ្តូងទឹក-ទីធ្លាសាលាភូមិបានក្លាយទៅជានិមិត្តរូប
នៃ ជនបទវៀតណាម។អណ្តូងទឹកភូមិមិនគ្រាន់តែជាទីកន្លែងផ្តល់ទឹកជីវភាព
ដល់អ្នកភូមិទាំងឡាយប៉ុណ្ណោះទេ​ ថែមទាំងជាទីកន្លែងដែលប្រព្រិត្តទៅជីវភាព
សហគមទៀត ផង។ឆ្លងកាត់ពេលវេលា អណ្ទូងទឹកភូមិប្រៀបដូចជាកសិណ
សាក្សីប្រវត្តិសាស្រ្តនៃ មនោសញ្ចេតនាជីវិត មនោសញ្ចេតនាមនុស្សនៅតំបន់
ជនបទ។
ក្នុងរចនាសំព័ន្ធវប្បធម៏នៅជនបទ ក្នុងអារមណ៏របស់ប្រជាជនវៀតណាម បើសិនជាដើមជ្រៃពោធ៏មានអ្នកតា​ វត្តអារាម មានព្រះពុទ្ធគឺអណ្តូងទឹកជា
និមិត្តរូប នៃភាពសម្បូរធូរធា​នឹងប្រភពដើមនៃការរស់នៅ។ នៅតំបន់ជនបទ
ជាច្រើន​អណ្តូងទឹក មានរាងខុសពីគ្នា​ នឹងមានអត្ថន័យខុសពីគ្នាដែរ។អណ្តូង
ទឹកមានរាងជាការ៉េ​​ជានិមិត្ត រូបឲ្យដីម្តាយ។ប្រភពទឹកជាប្រភពទឹកដោះចិញ្ចឹម
មនុស្សរីកធំធាត់។អណ្តូងទឹកមានរាងមូល និមិត្តរូបឲ្យព្រះអាទិត្យ។រីឯអណ្តូង
ទឹកមានរាងជាឃ្លោក ប្រៀបដូចជាកញ្ចក់ ដែលឆ្លុះបញ្ឆាំងនូវការរស់នៅដ៏សុខ
សានត្រាណនៅតំបន់ជនបទ។​លោក​Tran Minh Nhuong- អ្នកស្រាវជ្រាវវប្ប
ធម៏ប្រជាប្រីយ៏បានឲ្យដឹង៖នៅតំបន់វាលទំនាប Bac Bo ពិសេសគឺនៅស្រុក
Dan Phuong​ស្រុក Hoai Duc​​នាសព្វថ្ងៃនៅតែមានអណ្តូងទឹក បុរាណ។នៅ
តំបន់ខ្លះជាអណ្តូងដី។នៅតំបន់ខ្លះអណ្តូងត្រូវបានកសាងពីថ្មបាយក្រៀម​ឬថ្មដោយមានរាងខុសពីគ្នា។ ជាពិសេស នៅបណ្តាសាលាភូមិ វត្តអារាម​ វិហារ​​ជាដើមមានអណ្តូងទឹកបុរាណ។អណ្តូងទឹកនេះសក្តិសិទ្ធណាស់។

រូបភាព៖ Internet

ដូចជាចរន្តហូររបស់វប្បធម៏ប្រជាប្រីយ៏ បណ្តាអណ្តូងទឹកបុរាណក៏ផ្សារ
ខ្ជាប់ ជាមួយបណ្តារឿងនិទាន រឿងព្រេងពេញទៅដោយលក្ខណះវប្បធម៏ព្រ
លឹងរបស់ សហគមទាំងមូលដែរ។នៅលើភ្នំ​ Tran Son – ខែត្រ​Bac Ninh​ មាន
​ “អណ្តូង Viet” ។នៅតំបន់វិហារស្តេច Hung -​ខែត្រ​Phu Tho មានវិហារ Gieng​
ដែលធ្វើសក្ការះបូជា រាជបុត្រី Ngoc Hoa នឹងរាជបុត្រី Tien Dung។លោក
Nguyen Tao​​-​អ្នកស្រាវជ្រាវ វប្បធម៏ប្រជាប្រីយ៏​ហាណូយឲ្យដឹង៖​វត្ត​ Hai Giac
ស្ថិតនៅលើត្រើយខាងឆ្វេងនៃទន្លេ Nhue បានប្រៀបដូចជាសត្វនាគ។ពេល
សង់វត្តគេបានជីកអណ្តូងទឹក ចំនួន​២កន្លែង​ដែលហៅថាភ្នែកនាគ​២ ឬ នៅ
ហៅអណ្តូងពេជ្រ ២។​​បណ្តាសាលាភូមិ​បណ្តាវត្តអារាម បណ្តាវិហារក្នុងតំបន់
មកយកទឹកពីអណ្តូងពេជ្រនេះទៅសែនថ្វាយព្រះពុទ្ធនឹងជីដូនជីតា។ អណ្តូង
ទឹកមិនគ្រាន់តែជាភ្នែករបស់ដីប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាបេះដូង ជាព្រលឹង
របស់ភូមិទៀតផង។មានប្រភពទឹកអណ្តូងខ្លះបានធ្វើឡើងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ពាណីជ្ជ
សញ្ញា ដល់ភូមិឃុំ ដូចជា​” អណ្តូងសូមទឹកដោះ”​ នៅ Duong Lam – Son Tay –
Ha Noi ​។​បណ្តាអ្នកម្តាយក្មេងភូមិ Duong Lam គ្មានទឹកដោះគ្រប់គ្រាន់​ដើម្បី
ចិញ្ចឹមទារក តែង មកធ្វើពិធីសែនព្រេនសូមឲ្យមានទឹកដោះ។​ជនខ្លះប្រាប់៖
ម្ហូបតាវហ៊ូដុំMo​ មិនអាច មានឪជារសឆ្ងាញ់ពិសារដ៏ល្បីឈ្មោះ បើមិនបាន
ធ្វើពីទឹកអណ្តូងភូមិ Mai Dong​ នេះ។​នឹងបណ្តាអ្នកចាស់ជរាភូមិ​ Diem -ជាភូមិ
អ្នកចម្រៀង Quan ho​ល្បីឈ្មោះនៅតំបន់ Kinh Bac​​ រៀបរាប់៖បើចង់មាន
សំនៀងពិរោះ គឺត្រូវផឹកទឹកអណ្តូងពេជ្រតាំងពី កុមារភាព។
ក្នុងជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ អណ្តូងភូមិជារូបភាពជិតស្និទ្ធជានិច្ឆ។​នៅថ្ងៃណា
ក៏ មានមនុស្សចេញទៅរែកទឹកដែរ។​ហេតុដួច្នេះអណ្តូងភូមិក្លាយទៅជាអាស័យ
ដ្ឋាន ជួបប្រាស្រ័យសំណេះសំណាល។អណ្តូងភូមិក៏ក្លាយទៅជាទីណាត់ជួប
សម្តែងនូវ មនោសញ្ចេតនាជាមួយគ្នារបស់បណ្តាកំលោះក្រមុំនៅពេលរាត្រីខែ
ភ្លឺផង។ដូច្នេះពី ជំនាន់១ទៅជំនាន់១ទៀតអណ្តូងភូមិប្រៀបដូចជាកសិណសាក្សី
គ្រប់ពេលវេលានូវ រាល់ការផ្លាស់ប្តូរធំ-តូចក្នុងភូមិ។

រួមជាមួយដើមជ្រៃពោធ៏ កំពង់ទឹកនឹងទីធ្លាសាលាភូមិ អណ្តូងភូមិនៅតែជា រូបភាពដ៏ស្និទ្ធស្នាលផ្តិតជាប់ក្នុងបេះដូងបណ្តាកូនៗនៅឆ្ងាយពីស្រុកកំណើត ពេលដែលនឹកដល់ស្រុកកំណើតមាតុប្រទេសម្តងៗ៕