(VOVWORLD) -นอกจากภาษาพูดและตัวอักษรใช้เขียน เครื่องนุ่งห่มก็เป็นหนึ่งในเอกลักษณ์สำคัญช่วยให้เราสามารถรับรู้และแยกแยะระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ เช่นเดียวกับหลายกลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยในพื้นที่สูงภาคตะวันตกเฉียงเหนือ เครื่องแต่งกายของผู้หญิงเผ่าม้งและโดยเฉพาะเผ่าม้งขาว

(VOVWORLD) -พื้นที่สูงด่งวัน จังหวัดห่า ญาง อยู่ในเขตเขาเหนือสุดของเวียดนาม ได้รับการยกย่องจาก UNESCO ให้เป็นอุทยานธรณีวิทยาระดับโลก พื้นที่นี้มีภูมิประเทศเป็นหินทับซ้อนกันหลายชั้น ทางขึ้นเต็มไปด้วยอันตรายเพราะเป็นทางลาดชันและทางโค้งแบบต้องหักพวกมาลัยอย่างเต็มเวลาเข้าโค้ง ทว่าท่ามกลางภูเขาหินซับซ้อนนั้นยังมีแปลงข้าวโพดเขียวสดให้เห็น ยังมีทุ่งดอกตามยากแหมกหรือดอกบักวิตบานสะพรั่งอย่างสวยสดงดงาม ภาพอันสวยงามนั้นไม่ได้เกิดขึ้นจากธรรมชาติมอบให้เพียงอย่างเดียว แต่ยังมาจากมือและภูมิปัญญาของมนุษย์ โดยเฉพาะจากเทคนิกการเพาะปลูกบนหินของชนเผ่าม้ง

(VOVWORLD) -เผ่าเกอตูที่อำเภอเติย ญาง จังหวัดกว๋างนาม นิยมใช้ฆ้องและกลองในกิจกรรมของชุมชน กลองและฆ้องเป็นทั้งเครื่องดนตรี ทั้งใช้ให้สัญญาณเพื่อเริ่มต้นงานเทศกาลและกิจกรรมของหมู่บ้านในบ้านรวมจะมีชุดกลองน้อยใหญ่ตั้งไว้บนชั้น พร้อมให้ชาวบ้านนำออกมาใช้เวลามีงาน

(VOVWORLD) -ทุกครั้งที่ไป เก็บหน่อไม้ในป่าหรือไปทำไร่ทำนา ผู้หญิงเผ่าไทไม่ลืมที่จะนำแอ๊ปหรือก็คือกะเหล็บติดตัวไปด้วย กะเหล็บเป็นภาชนะทำจากไม้ไผ่ที่เป็นเอกลักษณ์ของเผ่าไทและช่วยเสริมความงามของผู้หญิงเผ่าไทในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม

(VOVWORLD) -อำเภอหวั่งโบ่ เขตภูเขาในจังหวัดก๋วางนิงห์ขึ้นชื่อเกี่ยวกับสูตรยารักษาโรคแบบพื้นบ้านของชนเผ่าเย้า และยาสมุนไพรหลายชนิดที่มีค่าและหาได้ที่เขตป่าเขา หวั่งโบ่ เท่านั้น ชาวบ้านเผ่าเย้ามองเห็นศักยภาพทางธรรมชาติในท้องถิ่น จึงมีการดำเนินในเชิงรุกเพื่ออนุรักษ์สมุนไพรที่มีอยู่และพัฒนาสมุนไพรพันธุ์ใหม่ มุ่งสู่เป้าหมายพัฒนาก๋วางนิงห์ให้เป็นศูนย์สมุนไพรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

(VOVWORLD) -ตั้งแต่สมัยโบราณ ชาวเผ่าไทดำที่จังหวัดเซิน ลา มีปฏิทินเป็นของตนเองที่ใช้ในทุกกิจกรรมของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นงานศพ งานแต่ง ปลูกบ้าน ขึ้นบ้านใหม่ หรือในการผลิตการเกษตร ปฏิทินของเผ่าไทดำช่วยเพิ่มคุณค่าให้วัฒนธรรมและภูมิปัญญาของเผ่าไทดำให้มีความหลากหลาย น่าสนใจมากขึ้น ซึ่งควรค่าแก่การอนุรักษ์และสืบทอดต่อไป

(VOVWORLD) - เอเด เป็นชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในที่ราบสูงเติย เงวียน บริเวณภาคกลางของเวียดนาม มีวัฒนธรรมดั้งเดิมเกี่ยวข้องกับพัฒนาการของอารยธรรมการเกษตรทำไร่ ในด้านความเชื่อ ชนเผ่า เอเดมีความเชื่อแบบพหุเทวนิยม กล่าวคือเชื่อในเทพเจ้าหลายองค์ เชื่อว่าสรรพสิ่งล้วนมีชีวิตจิตใจ จึงมีพิธีเซ่นไหว้หลายอย่างเกี่ยวข้องกับงานเกษตรกรรม ในการประกอบพิธีกรรมต่างๆ มีสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือ ไหที่ทำจากเซรมิก ซึ่งคนเผ่าเอเก เรียกว่า แจ๊ และใช้ในการหมักเหล้าและบรรจุเหล้าเพื่อไหว้เทพเจ้า

(VOVWORLD) -ในจำนวนกลุ่มชาติพันธุ์ 54 กลุ่มของเวียดนาม เผ่าหมะเป็นชนกลุ่มน้อยที่มีประชากรประมาณกว่า 40,000 คน อาศัยใน 34 นครและจังหวัดในประเทศ แต่ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดเลิมด่ง และด่งนาย จนถึงปัจจุบันชาวเผ่าหมะยังคงประกอบอาชีพทำนาทำไร่ จึงยังสามารถรักษาวัฒนธรรมประเพณีและวัฒนธรรมความเชื่อของเผ่าตนได้เป็นอย่างดี

(VOVWORLD) -ผ้าเปียว เป็นผ้าโพกหัวของชาวไทดำซึ่งอาศัยอยู่บริเวณภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม ผ้าเปียวมีความสำคัญด้านจิตใจสำหรับผู้หญิงเผ่าไทดำเพราะใช้เป็นของแทนใจ และยังเป็นส่วนหนึ่งในเครื่องนุ่งห่มอันเป็นเอกลักษณ์ความงามของผู้หญิงไทดำ ดังนั้นผู้หญิงไทดำเมื่อก่อนต้องทอและปักผ้าเปียวเป็นทุกคน

(VOVWORLD) -สำหรับชนเผ่าเอเด“Che” ไม่เพียงแต่เป็นทรัพย์สินที่สะท้อนให้เห็นถึงฐานะของครอบครัวเท่านั้นหากยังเป็นสิ่งของที่มีความศักดิ์สิทธิ์ที่ขาดมิได้ในชีวิตจิตใจและความเลื่อมใสของชุมชนเผ่าเอเด ดังนั้นถ้าครอบครัวไหนซื้อ“Che”อันใหม่ ขายหรือมอบให้คนอื่นก็จะต้องทำพิธีเซ่นไหว้เพื่อรายงานต่อเทพเจ้าประจำบ้านและวงตระกูล ซึ่งนับเป็นหนึ่งในงานเทศกาลพื้นเมืองที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของชนเผ่าเอเด-เมอด์ฮูร์ที่อาศัยในจังหวัดดั๊กลักที่ยังคงได้รับการสืบทอดและปฏิบัติมาจนถึงทุกวันนี้