ในระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมา มีการดำเนินงานตามรูปแบบและโครงการลดความยากจนกว่า 10,500 โครงการ

       หลังการดำเนินโครงการเป้าหมายระดับชาติระยะปี 2021-2025 อัตราครัวเรือนยากจนหลายมิติในเวียดนามลดลงเฉลี่ยร้อยละ 1.03 ต่อปี โดยเฉพาะ อัตราความยากจนในพื้นที่ชนกลุ่มน้อยลดลงเฉลี่ยร้อยละ 3.4 ต่อปี ซึ่งสูงกว่าเป้าหมายร้อยละ 3.2 ต่อปีที่ตั้งไว้

       ในระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมา มีการดำเนินงานตามรูปแบบและโครงการลดความยากจนกว่า 10,500 โครงการ พร้อมจำนวนครัวเรือนยากจน ครัวเรือนที่ใกล้ยากจน และครัวเรือนที่เพิ่งหลุดพ้นจากความยากจนอยู่ที่กว่า 205,000 ครัวเรือน เข้าร่วม นอกจากนี้ กิจกรรมสนับสนุนด้านการศึกษาวิชาชีพ สินเชื่อนโยบาย สาธารณสุข ที่อยู่อาศัย น้ำประปา สุขอนามัยและสิ่งแวดล้อม ก็มีส่วนช่วยในการยกระดับคุณภาพชีวิตความเป็นอยู่และสร้างความมั่นคงทางสังคมให้แก่ผู้ยากไร้อีกด้วย นาย เหงวียนเลิมแถ่ง รองประธานสภาชาติพันธุ์แห่งรัฐสภาได้แสดงความเห็น ว่า “สิ่งเหล่านี้ได้มีส่วนช่วยลดช่องว่างการพัฒนาของกลุ่มชาติพันธุ์และเขตชนบท รวมถึงการพัฒนาในภาพรวมของประเทศ โดยเฉพาะโครงการสำหรับกลุ่มชาติพันธุ์ ได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงที่ครอบคลุมในด้านโครงสร้างพื้นฐาน รวมถึงการคมนาคมขนส่ง ไฟฟ้า ถนน โรงเรียน สถานพยาบาล รวมถึงระบอบทางวัฒนธรรมต่างๆ ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น”

เพื่อแก้ไขข้อจำกัดต่างๆ เช่น ผลลัพธ์ที่ยังไม่สม่ำเสมอ การดำเนินงานและแหล่งทรัพยากรที่กระจัดกระจาย รวมถึงภารกิจที่ซ้ำซ้อน ในการประชุมครั้งที่ 10 สมัชชาแห่งชาติสมัยที่ 15 บรรดาสมาชิกรัฐสภาได้อนุมัตินโยบายการบูรณาการโครงการเป้าหมายระดับชาติ 3 โครงการให้เข้าเป็นโครงการเดียวที่ครอบคลุมสำหรับระยะปี 2026-2035 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกิจการกลุ่มชาติพันธุ์และศาสนา เผยว่า"ในระยะที่ 2 ของโครงการ จะระดมแหล่งทรัพยากรเพื่อดำเนินการลงทุนด้านการพัฒนาในเชิงลึกอย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน เพื่อปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นในพื้นที่ชนกลุ่มน้อยและเขตเขา โดยให้ความสำคัญต่อพื้นที่ที่มีสภาพเศรษฐกิจและสังคมที่ยากลำบากเป็นพิเศษ รวมถึงพื้นที่ชายแดนและเกาะแก่ง".

โครงการเป้าหมายระดับชาติจะประกอบด้วย 2 ส่วน คือ ส่วนทั่วไปที่มีกลุ่มเนื้อหาการดำเนินงานทั่วประเทศรวม 10 กลุ่ม และส่วนเฉพาะเขตที่มี 5 ภารกิจที่มุ่งเป้าไปยังกลุ่มชาติพันธุ์และพื้นที่เขตเขา ซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็นการลดทอนนโยบายเดิม แต่เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการลงทุนและจัดลำดับความสำคัญของแหล่งทรัพยากรสำหรับพื้นที่ที่ยังคงประสบปัญหาความยากลำบาก.