ครู หล่อถิบ๋าววี

จากการเป็นพี่สาวคนโตในครอบครัวที่มีพี่น้อง 4 คนที่บ้านวังมน ตำบลงามี จังหวัดเหงะอาน พ่อแม่เธอเป็นเกษตรกรที่ยังมีฐานะค่อนข้างลำบาก ดังนั้น ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เธอจึงตระหนักว่า การศึกษาเป็นเส้นทางที่จะช่วยเปลี่ยนชีวิต ด้วยความขยันของพ่อแม่และนโยบายสนับสนุนจากภาครัฐ ทำให้เธอและน้อง ๆ อีก 3 คนได้เข้าเรียนในโรงเรียนประจำและได้รับการยกเว้นค่าเล่าเรียนจากรัฐ จึงช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายให้กับครอบครัวได้เป็นอย่างมาก ตอนไปโรงเรียน ถึงแม้มีหลายครั้งที่เธอและน้องๆ ต้องลุยข้ามลำธารหรือเดินผ่านช่วงถนนที่ดินถล่ม แต่พี่น้องทั้ง 4 คนต่างก็ตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่

หลังจากจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย หล่อถิบ๋าววี สอบเข้ามหาวิทยาลัยวิงห์ สาขาการศึกษาระดับประถมศึกษาหลังจากสำเร็จการศึกษา เธอได้รับมอบหมายให้ไปสอนที่โรงเรียนประถมกวิ่งเหลิบเอ แขวงเตินมาย จังหวัดเหงะอาน เธอเลือกเป็นครูไม่เพียงแต่เพราะรักเด็ก ๆ เท่านั้น หากยังเป็นการสานต่อความฝันที่ยังไม่สมบูรณ์ของแม่เธออีกด้วย

“แม่ของฉันเคยสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แต่เพราะฐานะครอบครัวยากลำบาก จึงไม่ได้เรียนต่อ ดังนั้น ฉันจึงอยากเป็นครูเพื่อทำให้ความฝันให้เป็นจริงและช่วยให้เด็ก ๆ ได้เข้าถึงการศึกษาที่ดีขึ้น”

เมื่อยังเป็นนักศึกษา หล่อถิบ๋าววี ได้เข้าเป็นสมาชิกของสโมสรและทีมนักศึกษาอาสา

เมื่อยังเป็นนักศึกษา หล่อถิบ๋าววี ได้เข้าเป็นสมาชิกของสโมสรและทีมนักศึกษาอาสา ปัจจุบันเธอเป็นทูตของโครงการ“เรียนกับเด็ก” ซึ่งเป็นโครงการที่ให้การช่วยเหลือนักเรียนที่มีฐานะยากจนในจังหวัดเหงะอาน โดยการมอบหนังสือ อุปกรณ์การเรียน เสื้อผ้าและทุนการศึกษา

ในฐานะครูรุ่นใหม่ หล่อถิบ๋าววี มักพยายามสร้างบรรยากาศการเรียนในห้องเรียน โดยใช้ตัวอย่างที่ใกล้ตัวในบทเรียนเพื่อสร้างสรรค์ “โรงเรียนแห่งความสุข”

“ดิฉันพยายามเปลี่ยนแปลงใหม่วิธีการสอนอยู่เสมอเพื่อให้บทเรียนใกล้ชิดกับนักเรียนมากขึ้น รวมทั้งสอดแทรกเรื่องราวจากชีวิตจริงและวัฒนธรรมท้องถิ่นเข้าในบทเรียน สำหรับดิฉันเอง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องช่วยให้นักเรียนชอบการเรียนมากขึ้น”

ปัจจุบันเธอเป็นทูตของโครงการ“เรียนกับเด็ก”

สำหรับครู หล่อถิบ๋าววี การลงสมัครรับเลือกตั้งผู้แทนสภาแห่งชาติไม่ใช่แรงกดดัน แต่เป็นแรงกระตุ้นให้เธอพัฒนาตนเองให้ดียิ่งขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นเกียรติอย่างมากที่ได้เป็นตัวแทนของชนเผ่าเออดูในการสะท้อนเสียงพูดและความปรารถนาของพี่น้องชนกลุ่มน้อย

“ดิฉันตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งเพราะมีความปรารถนาที่จะได้มีส่วนร่วมมากขึ้นต่อชุมชน จากการได้เห็นความยากลำบากมากมายในชีวิตความเป็นอยู่และด้านการศึกษาได้ทำให้ดิฉันอยากให้เสียงของครูสาวคนหนึ่งและเสียงของลูกหลานจากพื้นที่ชนกลุ่มน้อย ถูกรับฟังมากขึ้น ดังนั้น ฉันจึงตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งผู้แทนสภาแห่งชาติด้วยความหวังว่า จะได้มีส่วนช่วยเหลือชุมชนมากยิ่งขึ้น”

เธอมักจะเข้าร่วมกิจกรรมอาสาสมัครต่างๆ

หากได้รับเลือกเป็นผู้แทนสภาแห่งชาติ ครูสาววัย 24 ปีคนนี้กล่าวว่า เธอจะให้เน้นแสดงความคิดเห็นในบางประเด็นสำคัญเช่น การปรับปรุงนโยบายสำหรับประชาชนในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากภัยธรรมชาติ การลงทุนพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของโรงเรียน โดยเฉพาะในพื้นที่ห่างไกลและการปรับปรุงนโยบายด้านการศึกษา โดยให้ความสำคัญต่อการช่วยเหลือนักเรียนที่ยากจนและนักเรียนชนกลุ่มน้อย./.