หมู่บ้านฮวาเตี๊ยนเป็นหนึ่งในหมู่บ้านทอผ้าที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุดในตำบลโจว์เตี๊ยน โดยทุกครัวเรือนในหมู่บ้านนี้มีเครื่องทอผ้าและยังอนุรักษ์อาชีพนี้ต่อไป ตั้งแต่ยังเด็ก ผู้หญิงเผ่าไทในชุมชนได้เรียนเทคนิคการทอผ้าลายพื้นเมืองจากคุณยายและคุณแม่ จากนั้นก็พัฒนาสร้างสรรค์ลวดลายให้มีความหลากหลายพร้อมเอกลักษณ์เฉพาะตัว การทอผ้าหนึ่งผืนต้องทำด้วยมือทั้งหมดตั้งแต่การปลูกฝ้าย เก็บฝ้าย ปั่นด้าย ผสมสี จนถึงการทอผ้า  นางลา ง็อก เยียม ชาวบ้าน ฮวาเตี๊ยน กล่าวว่า "เราเลี้ยงหนอนไหมสีขาวแทนที่จะเป็นสีเหลือง ไหมหนึ่งตัวใช้เวลาหนึ่งเดือนในการสร้างรังไหมที่สมบูรณ์พร้อมสำหรับการปั่น ต้องใส่รังไหมลงไปในหม้อน้ำร้อนเพื่อให้รังไหมขยายตัวและเส้นใยติดกันจากนั้นเราจึงจะสามารถปั่นด้ายได้ ขณะปั่นด้าย เราต้องสังเกตุให้เส้นด้ายเรียบเสมอกันและปราศจากฝุ่นเพื่อให้สีสม่ำเสมอ "

ลวดลายบนผ้าทอของเผ่าไทนั้นโดยทั่วไปมีความหลากหลายและสะท้อนถึงความอุดมสมบูรณ์

สำหรับลวดลายบนผ้าทอของเผ่าไทนั้นโดยทั่วไปมีความหลากหลายและสะท้อนถึงความอุดมสมบูรณ์ เช่นลายเรขาคณิต ตัวอักษร พืช ดอกไม้ และสัตว์ ผู้ทอต้องมีความพิถีพิถันในทุกขั้นตอน ตั้งแต่การจัดเรียงเส้นด้าย การควบคุมกระสวย และการนับจำนวนเส้นด้ายสีต่างๆ เพื่อสร้างลวดลายอย่างแม่นยำและมีองค์ประกอบที่ชัดเจน ซึ่งต้องอาศัยประสบการณ์ ทักษะ และความคิดสร้างสรรค์ที่สั่งสมมาของผู้ทอ คุณ เสิ่ม ถิ เตวียด ชาวเผ่าไทในชุมชน ฮวาเตี๊ยน กล่าวว่า "ในการทอ ถ้าต้องการลายแบบไหนเราต้องนับเส้นด้ายแล้วจัดลำดับด้วยตัวเองเพื่อที่จะได้รูปแบบหรือภาพสัตว์ต่างๆ ตามแบบลายของชาวเผ่าไท เช่นกวาง มังกร ผีเสื้อ ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ ต้องใช้เวลาเรียนรู้ถอดประสบการณ์ ซึ่งเป็นเรื่องยากมากสำหรับผู้เริ่มต้น"

สีย้อมผ้าทั้งหมดมาจากพืชและสมุนไพรธรรมชาติ

สำหรับกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ สีของผ้าทอลายพื้นเมืองมักจำกัดอยู่เพียง 7 สีพื้นฐาน แต่ลายผ้อทอของชาวบ้าน ฮวานเตี๊ยน ได้สร้างสรรค์สีใหม่ขึ้นมามากมาย ปัจจุบันมีสีให้เลือกถึง 52 สี ซึ่งสามารถใช้กับวัสดุต่างๆ เช่น ไหม ฝ้าย และผ้าลินิน นอกจากนี้ ชาวบ้าน ฮวาเตี๊ยน ยังคงรักษาเทคนิคการทอและการย้อมผ้าด้วยความแม่นยำและสมบูรณ์แบบ ตัวอย่างเช่น เทคนิคการทอแบบอิแคต (Ikat) คือการทำ "มัดหมี่" บนเส้นด้ายก่อนนำไปทอ โดยการมัดหรือพันเส้นด้ายยืนหรือด้ายพุ่ง ไว้ในส่วนที่ต้องการให้เป็นลวดลาย เพื่อป้องกันสีซึมเข้าไป จากนั้นจึงนำไปย้อมสี พอทอเสร็จจะได้ลวดลายเรขาคณิตเบลอๆ ที่เป็นเอกลักษณ์และติดทนนาน คุณ เสิ่นถิทวา ชาวบ้านอวาเตี๊ยน กล่าวว่า สีย้อมผ้าทั้งหมดมาจากพืชและสมุนไพรธรรมชาติ "สีเหลืองได้จากพืชสมุนไพรประเภทไม้เถา (เถาวัลย์) มีเนื้อไม้สีเหลืองเหมือนขมิ้น สีเขียวอ่อนได้จากใบชา สีแดงได้จากต้น ฟ้าง สีครามได้จากใบของต้นฮอม  โดยพืชเหล่านี้ปลูกเองที่บ้านได้ทั้งหมด ในการย้อมสีจะนำวัตถุดิบเหล่านั้นมาต้มและย้อมผ้าจากนั้นบิดให้แห้งและตากให้แห้ง"

ตามคำกล่าวของช่างฝีมือ เสิ่ม ถิ บิ๊กห์ ผู้อำนวยการสหกรณ์หมู่บ้านทอผ้า ฮวาเตี๊ยน งานฝีมือการทอผ้าพื้นเมืองในชุมชนเคยอยู่ในภาวะเสี่ยงที่จะสูญหาย แต่ด้วยความมุ่งมั่นของทางการท้องถิ่นและประชาชนที่ตั้งใจส่งเสริมอนุรักษ์ อาชีพนี้จึงค่อยๆ กลับมามีบทบาทในตลาด และสร้างรายได้ที่มั่นคงให้กับหลายครอบครัว "ผ้าทอมือที่นี่ ชาวชนเผ่าไทพื้นเมืองทอเอง ทำให้มีลวดลายที่เป็นเอกลักษณ์สืบทอดมาจากบรรพบุรุษที่ชนเผ่าอื่นไม่มี ผลงานผ้าทอลายพื้นเมืองของชาวชนเผ่าไทในจังหวัดเหงะอานมีความหลากหลายมาก"

ปัจจุบัน มีสหกรณ์ทอผ้าสองแห่งในหมู่บ้านฮวาเตี๊ยนและรับซื้อผลิตภัณฑ์ที่ชาวบ้านทำทั้งหมด ผลิตภัณฑ์ผ้าลายพื้นเมืองไม่ว่าจะเป็น ผ้าพันคอ กระเป๋า ผ้าห่ม ปลอกหมอน เสื้อผ้า เครื่องประดับ และของที่ระลึก ไม่เพียงแต่จำหน่ายในงานแสดงสินค้าและงานวัฒนธรรมทั้งในและนอกจังหวัดเท่านั้น แต่ยังได้รับการส่งออกไปยังหลายประเทศทั่วโลกอีกด้วย./.